Η εικόνα στον ψυχολογικό ανθρώπινο παράγοντα της βιομηχανικής εποχής.

 
 
 Ο προμετωπιαίος φλοιό (ή PFC) συμβάλλει στη διαμόρφωση των σκέψεων και στις εκδηλώσεις των συμπεριφορών του χαρακτήρα μας. Η PFC υφίσταται μια μακρά περίοδο ωρίμανσης που ακολουθεί τη βιολογική ωρίμανση του κάθε ατόμου. Η PFC είναι το προηγούμενο μέρος του μετωπικού λοβού του εγκέφαλου που βρίσκεται μπροστά από το κινητήρα και υποστηρικτή της περιοχής.  Δηλαδή ο προμετωπιαίος φλοιός (ή «PFC») είναι το τμήμα του εγκεφάλου μας, που είναι κυρίως υπεύθυνο για να σκέφτεται και να δρα με τρόπους που μας διαφοροποιούν από όλα τα άλλα ζώα. Διαμεσολαβεί στην ικανότητά μας να προγραμματίζουμε, αποσυμβολίζουμε, συμβολίζουμε, να θεσπίζουμε κανόνες, αφηρημένες ιδέες, και να επιβάλουμε ουσιαστικά νοήματα στα πράγματα. Ελέγχει έτσι τις φυσιολογικές νοητικές κινήσεις μας και μετατρέπει τα βασικά συναισθήματα μας σε πολύπλοκα συναισθήματα. Μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίζουν τους εαυτούς μας και τους άλλους ως ξεχωριστές οντότητες προϊσταμένων/υφιστάμενων, καθώς και να μετατρέψει το παρελθόν και το μέλλον σε μια αφηγηματική ροή.

Οι ταχύτατες συγχύσεις της βιομηχανικής εποχής έφεραν μοιραίος δυσλειτουργίες στη γνωστική εργασία του προμετωπιαίου λοβού με την  ανεπαρκή προσαρμοστικότητα και επηρέασαν τη νοητική βιολογική ωρίμανση μας, ώστε κρίθηκε αναγκαίο η γέννηση ενός ξεχωριστού τομέας της ψυχιατρικής προς βοήθεια της ανθρωπότητας με την επιστήμη της ψυχολογίας

Η ψυχολογία συμβάλει με τις ψυχολογικές γνώσεις της από ένα ευρύ θεωρητικό υπόβαθρο και με εκτεταμένη την ποικιλία των προσεγγίσεων στις νοητικές διαταραχές. Αυτή η ευρεία βάση γνώσεων σημαίνει ό,τι οι ψυχολόγοι μπορούν να προσφέρουν την ευελιξία και τη χρήση με ενοποιητικές προσεγγίσεις για τη συνεργασία με άτομα και ομάδες που έχουν βληθεί από τη δυσλειτουργία της νοητικής ωρίμανσης. Η γνώση αυτή σχετίζεται με το ρόλο των ψυχολογικών παραγόντων κατά τη διαδικασία της υγειονομικής περίθαλψης, από την κακή υγεία -μέσα από ένα ευρύ φάσμα διαταραχών που ευθύνονται οι αιτίες της βιομηχανικής εποχής- στην όποια κοινωνική ευημερία. Μια ενδεικτική ομάδα διαταραχών που μπορεί να συντηρεί πολλές διαφορετικές υποομάδες είναι: «Κατάθλιψη, άγχος, διαταραχή πανικού, κοινωνικό άγχος, και φοβίες, μετατραυματικές διαταραχές, διατροφικές διαταραχές, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχές προσωπικότητας, συμπεριλαμβανομένων των επαναληπτικών αυτοτραυματισμών.»

Η επιστήμη της Ψυχολογίας με τη σπουδή της ψυχολογική εκπαίδευσης και έρευνας εγκαλεί την μελέτη στη σύγχρονη εποχή για την κατανοήσει των εμπλεκομένων θεραπευτών (κοινωνιολόγων, ψυχολόγων)  όπου στη συνέχεια θα εντοπίσουν τρόπους για την ανακούφιση της νοητικής και αισθηματικής δυσφορίας.

Στο πλαίσιο αυτό, θα αξιολογήσει (ο θεραπευτής) τους κινδύνους, ώστε να προωθηθεί η διατήρηση της υγείας, την πρόληψη και διαχείριση ασθενειών καθώς και τον εντοπισμό ψυχολογικών παραγόντων  που συμβάλλουν στη σωματική ασθένεια.

Εφαρμόζοντας, επίσης, τις δεξιότητες και τις γνώσεις τους για τη βελτίωση του συστήματος της υγειονομικής περίθαλψης και να επηρεάσουν τη διαμόρφωση της πολιτικής για την υγεία. Την βελτιστοποίηση της απόδοσης των ανθρώπων στην εργασία ή στην κατάρτιση, συμπεριλαμβανομένου του μειωμένου άγχους (στρες), την αύξηση της αποτελεσματικότητας και της ικανοποίησης από την όποια εργασία.

Αυτή λοιπόν η περιοχή του εγκεφάλου είναι που συνυπάρχει με το βιολογικό μας σώμα από την αρχή της “κτίσης”, συνεισφέρει αξιόλογα στη νόηση για το σχεδιασμό πολύπλοκων διάφορων “γνωστικών” συμπεριφορών, όπως έκφραση της προσωπικότητας, τη λήψη αποφάσεων και τον έλεγχο για τη “ισόνομη” σωστή κοινωνική συμπεριφορά. Έτσι κατανοούμε ότι η βασική δραστηριότητα της συγκεκριμένης περιοχής του εγκεφάλου είναι η ενορχήστρωση των σκέψεων και δράσεων σύμφωνα με τους εσωτερικούς στόχους. Ο πιο χαρακτηριστικός ψυχολογικός όρος για τις λειτουργίες που πραγματοποιούνται από αυτήν την περιοχή του προμετωπιαίο φλοιού του εγκεφάλου είναι ο «εκτελεστικής λειτουργίας».

Τις μεταπολεμικές δεκαετίες όμως η γνωστική/κλασική σειρά της «εκτελεστικής λειτουργίας» έχει παρουσιάσει ένα ευρύ φάσμα κακοδιαχείρισης με όσα δυσλειτουργικά συνεπάγονται προς μελέτη κι έρευνα.

 

Συνεχίζεται….

 

 

Πηγές – Βιβλιογραφία:

 

TAMAKI LIBRARY REFERENCE 150.72 D99 
Dyer, C. (1995). Beginning research in psychology: A practical guide to research methods and statistics. Cambridge, MA: Blackwell. 

 

GENERAL LIBRARY SCIENCE REFERENCE 150.72 B72 
Borchardt, D. H. & Francis, R. D. (1984). How to find out in psychology: A guide to literature and methods of research. New York: Pergamon Press
.

 

GENERAL LIBRARY SCIENCE REFERENCE 150.5 J862 1997 
American Psychological Association. (1997). Journals in psychology (5th ed.). Washington DC: APA. 
Lists 350 English-language journals specializing in the behavioral and social sciences.  Provides information about each journal’s publisher, editor, editorial policy, manuscript preparation requirements, number of articles and pages published per year, number of subscribers, frequency, book review inclusion, and rejection rate.

 

Αρθρογραφία δημοσιευμένη

Annyra Ezmperg.