Category: Μικρές λαϊκές ιστορίες της παράδοσης


 
                                                                          
 

                        Άνθρωποι και νερό….

 

 

Κάποτε ο γέρο σοφός έριχνε πέτρες στο μοναδικό πηγάδι του χωριού λέγοντας: «άνθρωποι και νερό.» Οι περισσότεροι χωριάτες θορυβήθηκαν, με αυτή την πράξη του ο γέρος σοφός, θα έφραζε το μοναδικό πηγάδι. Έκαναν συμβούλιο, έλεγαν τις απόψεις τους πώς να τον σταματήσουν. Κάποιοι μάλιστα, δεν δίστασαν να ζητήσουν την εκδίωξή του απ’ το χωρίο, ξεχνώντας πόσα καλά τους είχε προσφέρει όλα τα περασμένα χρόνια. Ένα απ’ τα καλά, ήταν, η τεράστια βοήθεια που είχε προσφέρει για την εύρεση του νερού και το χτίσιμο του πηγαδιού. Δυο – τρεις, πιο λογικοί, είπαν να τον ρωτήσουν, οι υπόλοιποι όμως δεν συμφωνούσαν, ζητούσαν την άμεση απομάκρυνση του και μάλιστα να φράξουν την σπηλιά του για να εξαναγκαστεί έτσι να φύγει μακριά. Κράτησε μέρες το συμβούλιο, κάποιοι μυστικά από τους άλλους έκαναν παρασυμβούλια, άλλοι φώναζαν, άλλοι έβριζαν, κάποιοι άλλοι επέμεναν στην άποψη να τον ρωτήσουν. Και συμφωνία, σύμπνοια στις απόψεις καμιά, απ’ τους χωριάτες. Ο γέρος σοφός εκεί, συνέχιζε να πατά πέτρες στο πηγάδι, να συνεχίζει το ίδιο: «άνθρωποι και νερό». Περνούσε ο καιρός κι απόφαση δεν έβγαινε. Όταν πια επικράτησαν οι δυο-τρεις λογικοί και πήραν την απόφαση να μιλήσουν στο γέρο σοφό, το πηγάδι είχε σχεδόν φράξει, το νερό ήταν λιγοστό .

Πάνε και του λένε: «Γιατί το κάνεις αυτό, γιατί πετάς πέτρες στο πηγάδι;»

Ο σοφός απαντά: «Αργήσατε σας περίμενα από καιρό.» Πετώντας πάλι μία πέτρα.

Εκείνοι: «Έπρεπε όλο το χωριό να βγάλει μια απόφαση.»

Ο σοφός: «Και τη απόφαση βγάλατε;» Ξανά ρίχνοντας πέτρα.

Εκείνοι: «Να σε ρωτήσουμε.»

Ο σοφός: «Ε, να λοιπόν, με ρωτήσατε.» Πάλι πέτρα στο πηγάδι.

Εκείνοι: «Μα επιτέλους γιατί το κάνεις αυτό, δεν καταλαβαίνεις πως θα ‘ρθει η δυστυχία στο χωριό;»

Ο σοφός: «Η δυστυχία έχει έρθει, διότι ούτε ένας σας δεν με ρώτησε, γιατί λέω, άνθρωποι και νερό. Μόνο γιατί πετώ τις πέτρες στο πηγάδι λογαριάσατε.» Και ξανά πετά πέτρα στο πηγάδι.

Εκείνοι κατάλαβαν πως ο γέρος σοφός είχε δίκιο, γιατί πρώτα οι άνθρωποι και μετά το νερό.

Έτσι έφυγαν με σκυμμένο το κεφάλι.  

 

Λαϊκή σοφία.

Άννα Π. Ε.

         

 

   

 

                                                                  

Ο ΑΜΠΟΥΤ ΤΟΥ ΟΜΝΤΟΥΡΜΑΝ

Ρώτησαν τον Αμπούτ, διδάσκαλο σούφι, του Ομντουρμάν:

<<Τι είναι καλύτερο, να είναι κανείς νέος ή γέρος;>>

Εκείνος είπε:

<<Το να είσαι γέρος, σημαίνει να έχεις λιγότερο χρόνο μπροστά σου και περισσότερα λάθη πίσω σου. Αφήνω σε σας να κρίνετε αν αυτό είναι καλύτερο ή το αντίστροφο>>….

 

Από το βιβλίο: ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΩΝ ΣΟΥΦΙ. Εκδόσεις ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗΣ. 1987