Category: Άνθρωποι….


Καλάβρυτα σφαγή

Πηγή εικόνας: http://gzmosxos.blogspot.gr/2012/10/k-1943.html

 

ü ) Απόρρητο τηλεγραφικό σήμα που έστειλε το τμήμα Ia της 117ης Γερμανικής Μεραρχίας Καταδρομών, στις 31 Δεκεμβρίου 1943, προς το  κεντρικό αρχηγείο του 68ου Σώματος Στρατού, αναφέρει πως, στα πλαίσια αντιποίνων, εκτελέστηκαν 696 Έλληνες σε όλη την περιοχή

 

ü )  Σύμφωνα με το Γερμανό ιστορικό Χέρμαν Φ. Μάγερ, ο γερμανικός στρατός πυρπόλησε περίπου 1.000 σπίτια σε πάνω από 50 χωριά στη περιοχή Καλαβρύτων, από τα οποία τα περισσότερα λεηλατήθηκαν πριν την καταστροφή τους. Επίσης, οι κατοχικές δυνάμεις μετέφεραν στις βάσεις τους περισσότερα από 2.000 πρόβατα και μεγαλύτερα ζώα και έκλεψαν περίπου 260.000.000 δραχμές. Άφησαν πίσω τους 1100 νεκρούς.

 

ü ) Στα Καλάβρυτα, τη 13η Δεκεμβρίου, εκτελέστηκαν 499 άτομα (ο αριθμός προκύπτει αφαιρώντας, από τους 511 της γερμανικής αναφοράς, τους 12 διαφυγόντες).

 

ü ) Το τηλεγράφημα της χιτλερικής, φασιστικής μεραρχίας αναφέρει πως καταστράφηκαν οι τοποθεσίες Ρωγοί, Κερπινή, σιδ. σταθμός Κερπινής, άνω Ζαχλωρού, Κάτω Ζαχλωρού, Σούβαρδο, Βραχνί, Καλάβρυτα, Μονή Μεγάλου σπηλαίου, Μονή Αγίας Λαύρας, Αγία Κυριακή, Αυλές, Βυσοκά, Φτέρη, Κλαπατσούνα, Πυργάκι, Βάλτσα, Μελίσσια, Μονή Ομπλού, Λαπαναγοί, Μάζι, Μαζέικα, Παγκράτι, Μορόχωβα, Δερβένι, Βάλτος, Πλανητέρο, Καλύβια. Ταυτόχρονα, έγιναν πυρπολήσεις σπιτιών και σε άλλα χωριά τα οποία δεν αναφέρει η γερμανική αναφορά.

 

ü )  Σύμφωνα με την τελική αναφορά της ηγεσίας της μεραρχίας, οι μάχιμες γερμανικές ομάδες άρπαξαν 1.930 πρόβατα, 19 βόδια, 27 ορεινά μικρόσωμα άλογα, 28 γαϊδούρια και 1 άλογο. Οι αρπαγές αυτές έγιναν, σύμφωνα με την ηγεσία της μεραρχίας, για να στερήσουν από τον πληθυσμό τις προϋποθέσεις διαβίωσης.

 

ü ) Στις 28 Δεκεμβρίου 1943, η αναφορά δύο ελληνίδων νοσοκόμων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού κάνει λόγο για 360 κατεστραμμένα σπίτια (από τα οποία απόμειναν μόνο οι τέσσερεις εξωτερικοί τοίχοι), εκκλησίες και σχολεία. Διασώθηκαν μόνο 15 σπίτια.

 

ü ) Τον Αύγουστο του 1947, ο Τ. Σπηλιόπουλος, σε κατάθεσή του στην αποκαλούμενη δίκη των στρατηγών νοτιοανατολικού χώρου, στη Νυρεμβέργη, ανέφερε ότι αρπάχτηκαν 30.000 ζώα, από τα οποία 15.000 πρόβατα και 5.000 άλογα και βόδια.

 

ü  ) Το 1952, η Γερμανίδα Έρενγκαρντ Σαμ επισκέφτηκε τα Καλάβρυτα, όπου την πληροφόρησαν ότι είχαν εκτελεστεί 800-1000 άνδρες. Με βάση αυτούς τους αριθμούς, το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών συνέταξε ένα υπόμνημα όπου αναφέρεται αριθμός για τα θύματα που οπωσδήποτε ξεπερνά τα 1.000.

καλα χριστουγεννα γυζης

Σε λίγες ημέρες θα γιορτάσουμε το γεγονός ύπαρξης της χριστιανικής ζωής και σωτηρίας. Τιμούμε, κατά τις ιερές γραφές, τη γέννησή Του μέσα σε ένα σπήλαιο. Τονίζοντας ως εξής, πως στην καρδιά μας (στο δικό μας σπήλαιο) θα πρέπει να αναγεννηθεί, να φωτισθεί η αγάπη προς το σύνολο της ζωής. Μάλιστα, ο Ιερός Χρυσόστομος, καθώς είναι ο πρώτος που αναφέρει για την εορτή των Χριστουγέννων, την ονομάζει ‘’μητρόπολιν πασών των εορτών’’.

Έτσι, σημειολογικά, στρέφουμε το βλέμμα και το ‘’βάρος’’ της έκφρασης για την τιμούμενη εορτή, προς τα παιδιά. Προσφέροντάς τους πρωτίστως την ένδειξη της αγάπης και κατόπιν την όποια προσφορά μας σε διάφορα γλυκίσματα, τρόφιμα και άλλα δώρα.   

Πάνω από 1600 χρόνια σύσσωμο, το χριστιανικό έθνος μας, εορτάζει την αναγέννηση της Ζωής, όπου όποιο πρόβλημα κι εάν αντιμετώπιζε, δεν κατέστει δυνατόν να εμπόδιζε την εκδήλωση της τιμής προς όλα τα παιδιά που σαφέστατα συμβολίζουν τη ζωή.

Τα Χριστούγεννα του 1940, ανέφερε τακτικά η μητέρα μου ότι πολλές Αθηναίες, παράλληλα με τα πακέτα προς τους εμπόλεμους στρατιώτες μας. Ετοίμασαν με την ίδια θέρμη, πακέτα με διάφορα δώρα και επισκεφτήκαν το χώρο που είχαν μεταφερθεί τα παιδιά από τις ιταλικές οικογένειες όπου ζούσαν πριν τον πόλεμο στην Ελλάδα. Και να σκεφτείτε ό,τι από τις 28 Οκτωβρίου του 1940 έως και τις 23 Απριλίου του 1941, βρισκόμασταν αμυνόμενοι σ’ έναν άδικο πόλεμο που μας είχαν κηρύξει οι Ιταλοί!  

Το μεγαλείο της ψυχής του Ελληνικού έθνους μας δεν μπορεί να το επισκιάσει καμία οικονομική κρίση είτε οποιαδήποτε ξενόφερτη προσβολή.

Αυτοί έχουν ‘’όπλο’’ τις οικονομικές βλέψεις του και εμείς αμυνόμαστε με τον θησαυρό της αγάπης που εκπηγάζει από τα μύχια της καρδιάς και του πνεύματός μας…

Δεν θα σας κουράσω σε περαιτέρω επεξηγήσεις, είμαι σίγουρη ότι είδη έχετε κατά νου τα δικά σας δώρα αγάπης προς τα παιδιά, όλα τα παιδιά είτε αλλόθρησκα, αλλοεθνή, σκουρόχρωμα ή αθίγγανα είναι αυτά.

  

    

 

metanastes-sti-germania

 

 

Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία.

                                                                                      Πηγή εικόνας: https://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com 

 

 

Λένε πως ότι άσχημο στην αναμπουμπούλα χαίρετε. Έτσι και χθες, αναφέρθηκε από τις άκρως ρατσιστικές πολιτικές εκφάνσεις της χώρας πως δημιουργούν ένα πρόγραμμα με γιατρούς εσωτερικού!

Δεν θα σταθώ στο τι θα κάνουν οι όποιοι γιατροί που θα ενταχθούν στο ανήκουστο και  ρατσιστικό αυτό πρόγραμμα. Άλλωστε, το που θα επιλέγουν ασθενείς από την ιθαγένεια τους και μόνο, τούτο, αυτόματα θα τους κάνει να είναι επίορκοι απέναντι στο όρκο του Ιπποκράτη, στους ελληνικούς νόμους και στις διεθνείς συμβάσεις Υγείας που έχει συνάψει η χώρα.

Άκουσα από τους ίδιους, και το άλλο ‘’παλαβό’’, που έμμεσα αγγίζει τις αρχές της περιβόητης Βορειοαμερικανικής, τρομοκρατικής οργάνωσης Ku Klux Klan (διότι εάν ο οποιοσδήποτε αλλοδαπός ασθενής που θα χρήζει άμεσης ιατρικής αρωγής, περιμένει να περάσουν οι Έλληνες ασθενής… τότε μοιραίως… ).

Στα ιατρεία του ΕΟΠΥΥ, λέει, οι Έλληνες δεν πρέπει να στέκουν στη σειρά πίσω από δέκα Πακιστανούς!

Μωρέ τι μας λέτε;

Για να βρεθεί στον ΕΟΠΥΥ, ο κάθε αλλοδαπός, εννοείτε πως έχει ασφάλεια και συνεπώς πληρώνει τις εισφορές του όπως ο κάθε ασφαλισμένος. Τι διαφορά έχει ο ασφαλισμένος Έλληνας από τον αλλοδαπό ασφαλισμένο; Σε πιο κράτος τα είδατε τούτα;

Αμ, το άλλο το ανιστόρητο: Οι Έλληνες πήγαν στο εξωτερικό νόμιμα!

Όχι, αγαπητοί μου υπάρχουν εκατοντάδες (να μην γράψω χιλιάδες), Έλληνες που πέρασαν σε πολλές αναπτυγμένες χώρες παράνομα και με διαφόρους τρόπους νομιμοποιήθηκαν.

Διαβάστε, ρωτήστε, μελετήστε…(Ενδιαφερθείτε ακόμα λίγο και για τους εκατοντάδες παράνομους Έλληνες που τώρα, σήμερα, 6/12/2012, διαβιούν στα Αυστραλιανά κρατητήρια γιατί απλά είναι λαθρομετανάστες!)  

Στον ρατσιστικό παροξυσμό σας χάνεται τον έλεγχο της ανθρώπινης υπόστασης. Λερώνετε την φυλή μας, την Ελληνική μας φιλοξενία και υπερηφάνεια.   

Όχι , κύριοι! Μπορεί η χώρα μας να βρίσκεται σε αναμπουμπούλα οικονομικής κρίσης, αλλά δεν μπορείτε εσείς να παρουσιάζεται αλλοιωμένα την Ελληνική ψυχή. Και που η Ελληνική ψυχή συντρέχει κάθε κατατρεγμένο και απελπισμένο, ανεξαρτήτου χρώματος και εθνικότητας. 

koinoniki allileggyh

Πηγή εικόνας: http://taranakounimata.blogspot.gr/2012/02/blog-post_07.html

Χρήματα δεν υπάρχουν, πόσο μάλλον περισσευούμενα. Η κάθε οικογένεια κοιτά όπως – όπως να ανταποκριθεί στις καθημερινές ανάγκες, με τα όποια πενιχρά έσοδα της και κατόπιν ό,τι μπορέσει να εξοικονομήσει παραπάνω, θα τα φυλάξει για να περάσει τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Ανθρώπους που γνώριζα, με μια αξιοπρεπή  ‘’σειρά’’, μέχρι χθες. Σήμερα για να κοπάσουν την πείνα τους, στέκουν στην ουρά κάποιου συσσιτίου…

Είναι γνωστό πως πολλοί, που άνηκαν στη λεγόμενη μεσαία τάξη, τώρα έχουν κατρακυλήσει στα χαμηλότερα επίπεδα της φτώχειας. Ώστε τοιουτοτρόπως ,οι χθεσινοί φτωχοί να έχουν γίνει ακόμα πιο φτωχότεροι.  

Όχι, φυσικά και το φλέγον σημερινό μου θέμα δεν είναι πως βρέθηκαν οι περισσότεροι Έλληνες έως εκεί, ποια δηλαδή, είναι τα αίτια και η κάθε πιθανή ανάλυσή τους.

Άλλωστε από αιώνες το αναφέρει και ο χριστιανικός ύμνος: ‘’πλούσιοι επτώχευσαν και πείνασαν’’. Ούτως ώστε βλέπουμε ότι δεν είναι ένα καινούργιο κοινωνικό φαινόμενο.

Προσωπικά δεν περισσεύουν και πολλά χρήματα, πόσο μάλλον να φυλάξω για να τα σπαταλήσω σε τραπέζια και άλλα συναφή τις γιορτές. Όμως, όμως έχω ήδη σχεδιάσει πως θα βιώσω (Θεού θέλοντος), πολύ συνειδητά, ανθρώπινα και πάνω από όλα χαρούμενα τις γιορτές.

Θα δώσω λίγη αγάπη για να μου ανταποδοθεί πολύ, πάρα πολύ αγάπη και ευτυχία.  

Όσα χρόνια θυμάμαι να εργάζομαι, τις γιορτές έκανα διάφορα μικρά δωράκια σε ανθρώπους που γνώριζα ότι είχαν οικονομική δυσκολία. Φέτος άλλαξαν άρδην τα οικονομικά δεδομένα μου. Μάλιστα, στο σημείο εκείνο που είπα στον εαυτό μου: ωραία, ε, και!

Μετρώ και αναμετρώ τις οικονομικές υποχρεώσεις μου, με βρίσκω δυστυχώς μείων στα έσοδα. Αλλά το αποφάσισα! Τώρα όμως οι ανάγκες δεν περιορίζονται μόνο στις γιορτές. Έτσι βγάζω από το τσουκάλι μου, ένα – δυο πιάτα φαγητό και όπου γνωρίζω ότι το χρειάζονται το πηγαίνω.   

Και για τις γιορτές;

Έχω σκοπό να κάνω πάρα πολλές επισκέψεις σε λιγότερο από μένα ‘’πλούσιους’’, σε ανθρώπους αναξιοπαθούντες. Να τους βοηθήσω να καθαρίσουμε και να μαζέψουμε το σπιτάκι τους, να πλύνουμε τα λιγοστά ρουχαλάκια τους, να τους διαβάσω ένα βιβλίο, να τους συνοδέψω στους γιατρούς. Και να τους κάνω απλά, κάτι που έχουν μεγάλη ανάγκη, πολύ παρέα.

Εσύ, συνάνθρωπε άραγε θα μοιράσεις αγάπη, θα σκεφτείς αλληλέγγυα;            

 

Να αγιάζονται κάθε χρόνο, τα παντός είδους νερά (λίμνες, ποτάμια, θάλασσα, υδραγωγεία κ.τ.λ.) και παντός καιρού. Να ‘’ καταδύεται’’ ο Σταυρός (που στη προκειμένη περίπτωση αντιπροσωπεύει τον Ι. Χριστό), ώστε με τις ψαλλόμενες ιδικές προσευχές να καθαρίζονται από πάσης αρνητικής ενέργειας. Καθώς η ονομασία της εορτής του ουσιαστικού λατρευτικού μέρους της αυτής θρησκείας το αποκαλύπτει: ‘’Θεός+ φανερώθηκε’’.

Στις πρώτες χριστιανικές Εκκλησίες τη γιορτή των Θεοφανείων, γινόταν οι μυήσεις (με το βάπτισμα στο νερό) των νεοφώτιστων… Προς ανάμνηση του θαύματος της φανερώσεως του Τριαδικού Θεού. Διότι τη στιγμή που ο Ιησούς μπήκε στα νερά του Ιορδάνη και άνοιξαν οι ουρανοί παρουσιάστηκε ‘’εν πλήρη δόξα’’ ο Τριαδικός Θεός στα παραβρισκόμενα πλήθη. Ο Ενανθρωπήσας Λόγος καθώς βρίσκονταν στα ιορδάνεια νάματα, το Άγιο Πνεύμα κατέβαινε ‘’ωσεί περιστερά’’ (Ματθ.3:16) και από τον ανοιγμένο ουρανό ακούστηκε η φωνή του Πατέρα ‘’ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα’’ (Ματθ.3:16,17).

Έτσι, η είσοδος του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό διέλυσε τα πνευματικά σκοτάδια του πτωτικού παρελθόντος, γιατί έγινε ο Ίδιος το ‘’φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον’’(Ιωάν.1:9). Παρά τα Θεοφάνια ‘’εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας’’ (Ιωάν.1:14).

Γι’ αυτό και οι πρώτοι χριστιανοί ονόμασαν τη μεγάλη αυτή εορτή ‘’Φώτα’’ και μάλιστα η αρχαία Εκκλησία πραγματοποιούσε την ημέρα αυτή τις βαπτίσεις –εν τύπο των αρχαίων μυήσεως- των κατηχουμένων, τις οποίες ονόμαζε φωτισμούς! Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που ο υμνογράφος της μεγάλης εορτής προτρέπει: ‘’Δεύτε λάβετε πάντες Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, Πνεύμα φόβου Θεού, του επιφανέντος Χριστού’’ (τροπ. Μ. Αγιασμού).

Μια άλλη σημαντική παράμετρος της εορτής των Θεοφανίων είναι ο καθαγιασμός της φύσεως. Η κάθοδος του Χριστού στα ιορδάνεια ρείθρα σημαίνει τον καθαγιασμό του υγρού στοιχείου, που είναι η βάση της ζωής σε ολόκληρη τη δημιουργία και κατ’ επέκταση ο καθαγιασμός ολόκληρης της κτίσεως, η οποία εξαιτίας της ανθρώπινης αμαρτίας ‘’συστενάζει και συνωδύνει άχρι του νυν’’ (Ρωμ.8:22).

Έως εδώ, λογικά, κανένα πρόβλημα.

Έλα μου ντε, όμως, που αυτή η όντως τεράστιας σημασίας χριστιανική γιορτή (καθώς συνδέει τις παλαιές θρησκείες με την χριστιανοσύνη) έχει καταντήσει ένα υποχρεωτικό πανηγύρι άνευ ουσίας στη σύγχρονη εποχή μας!

Τεκμηριώνοντας έτσι τις παντός είδους εκπτώσεις και διαβρώσεις που έχουμε υποστεί σαν ανθρώπινες πνευματικές μονάδες, σαν κοινωνία και σαν θρησκευόμενα όντα!

Τα Θεοφάνεια είναι μια από τις μεγαλύτερες εορτές της αρχαιότητος και είναι η παλαιότερη χριστιανική γιορτή. Ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι καθιερώθηκε νωρίτερα από το 140 μ.Χ. από τον ‘’Γνωστικό’’ Βασιλείδη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η καθιέρωσή της δεν είναι επίσης άμοιρη με την λατρευτική εορτή του χειμερινού ηλιοστασίου των αρχαίων, η οποία λατρευόταν την ίδια ημερομηνία. Ο Ιερός Χρυσόστομος παραδέχεται και περιγράφει την εορτή ως αρχαία πανήγυρης…

 

 

Θυμάμαι και προβληματίζομαι πάλι. Θυμάμαι το μυθιστόρημα “Billa Miseria tambien es América” όπου ο πολλή καλός Αργεντινός δημοσιογράφος/μυθιστοριογράφος Bernardo Verbitsky, μέσα εκεί δίνει μια ντοκουμενταρισμένη άποψη για τον κόσμο που στοιβάχτηκε (σπρωγμένος από τους οικονομικούς δολοφόνους) στις παραγκουπόλεις με στόχο την φρούδα ελπίδα για ένα καλλίτερο αύριο. 
Συγκρίνω μοιραία τις καταστάσεις των villas miserias με τις Αθηναϊκές πλατείες και τις άλλες πλατείες είτε πάρκα ή γέφυρες των Ελληνικών μεγαλουπόλεων και κυριολεκτικά τρελαίνομαι η γυναίκα!
Τώρα, λογικά θα μου αντιπαραθέσεις την εξής αιτιολογία: άλλο κράτος η Αργεντινή κι άλλη χώρα η Ελλάδα. Ναι, ναι και εγώ θα πρέπει να παραδεχτώ πως έχεις δίκιο αναγνώστη μου… 
Στην Αργεντινή τα χρηματανθρωπάρια, οι οικονομικοί δολοφόνοι, δημιουργούσαν πρώτα τα ‘’villas miserias’’. Δηλαδή, τις πόλεις της μιζέριας εντός των πόλεων, που επί το πλείστον βρίσκονται γύρω από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Καθώς έτσι, ο λαός έπρεπε, (και συνέφερε τους εμπόρους του χρήματος), να συσπειρωθεί σε παραγκουπόλεις, να αποχαυνωθεί ώστε να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει απλά μέσα στη κιμαδομηχανή της μιζέριας του αποδεκατισμένος από τις ουσίες, την χρεοκοπία, τη παρανομία και τα πάμπολλα σεξουαλικά ή μη νοσήματα.
Ενώ, σήμερα στην Ελλάδα το σχέδιο των οικονομικών δολοφόνων, δεν φαίνεται να είναι οι πλατείες των Ελληνικών μεγαλουπόλεων, που όπως και να το κάνουμε, φιλοξενούν πιο ‘’sik’’ ανθρώπινες υπάρξεις και καταστάσεις… Χαρτόκουτα, στοίβες από παλιές εφημερίδες, τσουβάλια, βρώμικες από αίμα και ακαθαρσίες ανθρώπων κουβέρτες. Είναι η καθημερινή εικόνα των περίπου 28.000 χιλιάδων Ελλήνων νέο-αστέγων και που πολλές φορές κονταροχτυπιόνται αναμεταξύ τους για μια πιο ειδυλλιακή γωνιά ή ένα παγκάκι της ελληνικής πραγματικότητας… 
Σε λίγο θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, τι άραγε έχουμε να ευχηθούμε στις νεοεμφανιζόμενες κοινότητες της ελληνικής μιζέριας; 
Μάλλον θα ακουστεί: ‘’Άντε λοιπόν στην υγειά σας κορόιδα… Όλα στο βωμό του κέρδους!’’
Όχι, σε παρακαλώ, μην με κατηγορείς κιόλας σαν κυνική, για την συγκεκριμένη ευχή που σίγουρα κάποιοι θα ανταλλάσουν στα ευρωπαϊκά “sale” και στις τροπικές παραλίες που θα περνούν τις γιορτάσιμες ημέρες τους… Σε βάρος βέβαια, της μιζέριας χιλιάδων συνανθρώπων μας!
Και προβληματίζομαι η δόλια πώς: να την ονομάσεις αυτήν την δημιουργηθήσα παλιοκατάσταση;

Ο Θεόφιλος Καΐρης γεννήθηκε στην Άνδρο στις 19 Οκτωβρίου 1784 και ήταν γιος του ΝικόλαουΤ. Καΐρη και της Ασημίνας Καμπανάκη.

Το όνομα Θεόφιλος θα το λάβει αργότερα, σαν χριστιανός διάκονος/ ιερέας, ενώ το όνομα το όποιον του δόθηκε από τους γονείς του, ήταν  Τωμάζος (Θωμάς). Ο Θεόφιλος είχε τρεις αδελφούς, τον Ευγένιο, τον Ιωάσαφ και τον Δημήτριο, καθώς και τρεις αδελφές, την Μαρία, την Λασκαρώ και την Ευανθία.

Ο Θ. Καΐρης ήταν ένας πολυμαθείς άνθρωπος που οι γνώσεις του, (όπως λέγουν οι υποστηρικτές του), ήταν μεγαλειώδεις. Όμως το συγγραφικό του έργο (διάφορες επιστολές, το περιοδικό «θεοσοφία» που εξέδωσε σε δύο τόμους στην Αγγλία, τη «Γνωστική», τα «Στοιχεία Φιλοσοφίας» και άλλα γραπτά του που υπάρχουν. Δεν μπορούν να τον κατατάξουν στους ‘’φωστήρες’’ του πνεύματος. ‘Ίσως, να ήταν άριστος λόγιος μια και η αυτοσχέδια (όπως προαναφέρθηκε ότι γράφτηκε τότε), προσφώνηση προς τον Καποδίστρια το 1828, θεωρείτε το πλέον ενδιαφέρον ‘’κείμενό’’ του.

Είχε βέβαια σπουδάσει, τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στην Άνδρο, κατόπιν στο Ελληνομουσείον των Κυδωνιών. Το 1804, με δαπάνες του θείου του (Σωφρονίου Καμπανάκη) και μερικών πλουσίων Κυδωνιατών έφυγε στην Ευρώπη. Αρχικά στην Ελβετία για δύο μήνες, όπου μελέτησε την οργάνωση των διδακτηρίων του παιδαγωγού Πεσταλότσι. Στην συνέχεια, από το 1804 έως το 1807 σπουδάζει στην Ιταλία, στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, Αστρονομία και Φυσικομαθηματικές Επιστήμες.  Κατόπιν βρίσκεται στο Παρίσι και το Λονδίνο.

Από πολύ νωρίς ενστερνίστηκε τις φιλοσοφικές ιδέες (περί ελληνικού/νεοπλατωνικού πνεύματος), που τότε ενέπνεαν τη Δύση.  Κατηγορήθηκε βέβαια, όσο ζούσε και σαν Τέκτονας.

Ο Καΐρης, θέλοντας να προωθήσει τις φιλοσοφικές του ιδέες για μια νέα θρησκεία ιδρύει στο Λονδίνο τον «Ελληνικόν Σύλλογον της Θεοσοφίας». Δυστυχώς, δεν είναι σήμερα γνωστό στους πολλούς,  ότι τον όρο «θεοσοφία», δεν τον χρησιμοποίησε πρώτη η Έλενα Μπλαβάτσκι αλλά ο Θεόφιλος Καΐρης, λαμβάνοντάς τον από τους νεοπλατωνικούς φιλοσόφους.
Ο Θ. Καΐρης υπήρξε ιδρυτής μιας νέας θρησκείας, την οποία αποκάλεσε «Θεοσέβεια», υιοθετώντας έναν αρχαίο ελληνικό όρο για την έννοια της θρησκείας.

Το θρησκευτικό του σύστημα εκτίθεται κατά κύριον λόγον στα έργα «Θεοσεβών προσευχαί και ιερά άσματα», «Θεοσεβικαί γνώμαι και υποθήκαι ή θεοσεβικά αναγνώσματα», και στην «Επιτομή της θεοσεβικής διδασκαλίας και ηθικής». Ο Καΐρης πίστευε με ένα δικό του τρόπο, στην ισότητα και την ουσιαστική ελευθερία του ατόμου και στην αθανασία της ψυχής. Δέχεται ότι υπάρχει ένας και μόνο Θεός αλλά απόρριπτε τη θεϊκή φύση του Ιησού, τον οποίο θεωρεί ως έναν απλό Εβραίο διδάσκαλο της ηθικής, την τριαδικότητα του Θεού, τα μυστήρια, τις εικόνες και την λατρεία τους, στην θέση των οποίων, προτείνει να αναγράφονται σοφά ρητά.

Τα κυριότερα σημεία της διδασκαλίας του είναι τα εξής:
Κατ’ αρχάς, ειδοποιός διαφορά τού ανθρώπου από τα ζώα, είναι η δυνατότητά του να αναζητά την πρωτεύουσα αλήθεια και να τείνει προς το άπειρον και το απόλυτον. Δύο βασικές έμφυτες δυνάμεις έλεγε πως διαθέτει ο άνθρωπος: Το απειροτατικόν και το θεοσεβικόν, δυνάμεις οι οποίες πείθουν τον άνθρωπο για την ύπαρξη του απειροτελείου Θεού και για το ότι έχει ο ίδιος ψυχή άυλη και αθάνατη.

Ο Καΐρης καθιέρωσε επίσης ένα νέο ημερολόγιο για την θρησκεία του, κατά το οποίον το έτος δεν αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου, αλλά από την 24η Σεπτεμβρίου, της Φθινοπωρινής Ισημερίας δηλαδή, κατ’ ακολουθίαν των αρχαίων ελληνικών προτύπων. Ο δε μήνας υποδιαιρείται σε 3 δεκάδες αντί τεσσάρων εβδομάδων, ενώ αλλάζουν επίσης και τα ονόματα των μηνών (εμπνευσμένα από την αρχαία Ελλάδα: Θεοσέβιος, Σοφάρετος, Δίκαιος κ.ά.). Επιπλέον, καταργεί τη χριστιανική χρονολογία και υιοθετει νέο σύστημα, του οποίου αφετηρία είναι το έτος 1801. Οι ιερείς της νέας θρησκείας καλούνται «θειαγοί» και «ιεραγοί», προέρχονται κι απ’ τα δύο φύλα και διαιρούνται σε πέντε τάξεις: «Κοσμήτορες», «αναγνώστες», «υμνωδοί», «θεοκήρυκες» και «λειτουργοί». Η θεία λατρεία ωφείλει να τελείται εντός περίτεχνων και «καλλίστων» ναών. Όπως διακηρύττει ο Καΐρης: «Καίτοι το σύμπαν τόδε, και έκαστος μάλιστα θεοσεβής, ναός θείος εστίν, ένθα λατρεύεται ο των απάντων απειροτέλειος Δημιουργός, οικοδομούσι μέντοι οι θεοσεβείς ως οίον τε καλλίστων ναούς, εξαιρέτω και πρεπούση αρχιτεκτονική χρώμενοι, επί το κοινή κατά τεταγμένας ημέρας συνέρχεσθαι και την λογικήν τω Υψίστω προσάγειν λατρείαν, και του θείου λόγου ακροάζεσθαι». Οι θεοσεβείς έχουν βεβαίως και γιορτές. Κάθε δεκάτη τού μηνός συνέρχονται στον ναό, αλλά και κατά τις ισημερίες και τις τροπές, και τελούν ειδικούς εορτασμούς. Η θεοσεβική λατρεία διαπνέεται απ’ άκρου εις άκρον από πηγαίο αίσθημα λατρείας προς τη φύση, προς το παν. Ο ιερέας σε μια εκ των θεοσεβικών επικλήσεων, απευθύνεται προς το θείον, ως εξής: «Ω Δύναμις και Σοφία, και Αγαθότης, και Παντελειότης! Ω τάξις, και ποικιλία, και αρμονία, και παντοδαπότης, και ενότης, αις το Σύμπαν τόδε κατεκόσμησας! Ω νόμοι καθ’ ους, και λόγοι δι’ ους τα εν αυτώ συμβαίνειν διέταξας φαινόμενα».

Την 10η Ιανουαρίου 1853, πεθαίνει.  Σύμφωνα με την έκθεση του νομάρχη Κυκλάδων, που απέστειλε στο υπουργείο Εσωτερικών, ο Καΐρης «ἀπεβίωσεν ἐν τὴ οἰκία τοῦ κυρίου Νικολάου Γιαγτζῆ, ἐνοικιασθείσῃ ἀρτίως πρὸς χρῆσιν φυλακῶν ὅπου ἐκρατεῖτο μετὰ τῶν λοιπῶν συγκαταδικασθέντων ὡς ὑπόδικος». Στην ίδια έκθεση λέγεται πως, του παρασχέθηκαν οι απαιτούμενες ιατρικές και άλλες περιποιήσεις και ότι του έγινε πρόταση να μεταφερθεί στο νοσοκομείο της Σύρου, αλλά δεν δέχθηκε, αξιώνοντας να μεταφερθούν μαζί του και οι συγκαταδικασθέντες. Ως αιτία θανάτου, αναφέρθηκε η σηψαιμία.
Η επιθυμία αρκετών φίλων του μπλοκ ήταν να γράψω για τον Θεόφιλο Καΐρη.

Επειδή είναι μια όντως ‘’αμφιλεγόμενη’’ προσωπικότητα (από τις 7/8/ του 1839 έως τις 10/1 του 1853 την ημέρα του θανάτου του), δηλαδή επί δεκατέσσερα χρόνια λέχθηκαν και έγιναν πάρα πολλά. Ώστε να φτάσει στο σημείο όπου θα γίνει ένα πρόσωπο σαν παραμύθι, θρύλος περισσότερο. Προτίμησα να σας δώσω κάποιες πληροφορίες που τις άντλησα απ’ τις  ηλεκτρονικές σελίδες ‘’pare-dose.net’’, ‘’athriskos.gr’’ , “androspoets. Homestead. Com”, ‘’kaireios.gr’’ κ.λ.π.     

 

 

Διαβάστε περισσότερα:
http://androspoets.homestead.com/KairisTheophilos.html
http://www.pare-dose.net/?p=4000#ixzz1VjUOq2aK

http://www.athriskos.gr/files/DIKH_THEOFILOY_KAIROY.pdf

http://www.kaireios.gr/~kairis/content/theofilos-kairis

 

Είναι δύσκολο να γράψεις για έναν ιεράρχη σαν τον Ιάκωβο, όπου το ποιμαντικό έργο του φάνηκε ως Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος σε τραγικές για τη χώρα εποχές, καθώς έκανε την επαρχία του πρότυπο διοικητικής, οργανωτικής και πνευματικής δράσης για όλες τις άλλες μητροπολιτικές επαρχίες του ελλαδικού χώρου. Ενώ την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε πολυποίκιλη δράση εθνική και ανθρωπιστική και κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο κατάφερε να άρει την ποιμαντική του προσπάθεια πάνω από τις διαχωριστικές πολιτικές γραμμές.
Σε χρόνους δύσκολους για την Ελλάδα, με φτώχια, την εμπλοκή της χώρας σε δύο παγκόσμιους πολέμους, σένα Εμφύλιο, δύο δικτατορικά καθεστώτα και σε μια Εκκλησία που τη ‘’διοικούσε’’ η παρασκηνιακή δράση του παλατιού, πολιτικών και παρεκκλησιαστικών παραγόντων. Ο προοδευτικός τούτος και ρηξικέλευθος ιεράρχης βρέθηκε σοβαρά αντιμέτωπος και με τις δύο μεγάλες δικτατορίες της 4ης Αυγούστου και της 21ης Απριλίου (ενώ είχε προσφέρει τα μέγιστα στην Ελλάδα και το ποίμνιό του), και διώχθηκε από τα στελέχη τους. Η υπόθεση δε της εκλογής και της πτώσης του από τη θέση του προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξε μείγμα παρασκηνιακής δράσης πολιτικών, εκκλησιαστικών και παρεκκλησιαστικών ομάδων… 
Το εντυπωσιακότερο ακόμη, είναι που συναντά κανείς στην ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος το ρόλο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τη σύγκρουσή του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για τη μεγαλύτερη ίσως εκκλησιαστική κρίση που σημειώθηκε τα τελευταία 50 χρόνια. Όπου αφορούσε τον διακεκριμένο Αρχιερέα Ιάκωβο με τη μεγάλη μόρφωση και τιμημένο με τον Μεγαλόσταυρο του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου, ο οποίος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και για δώδεκα μόνο ημέρες στις αρχές του 1962! 
Υπήρξε η ποιο αμφιλεγόμενη μορφή της εκκλησίας μας, αλλά συνάμα και ο Άνθρωπος που διεκδικούν οι περισσότεροι ‘’κύκλοι’’ ότι τους ανήκει! Παραδείγματος χάριν: Οι Τέκτονες, οι αριστεροί, οι αντιστασιακοί, οι δεξιοί, οι προοδευτικοί κτλ. 
Ένα μικρό δείγμα σας παραθέτω αμέσως: Ο Γιάννης Ρέγκας, αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα, στην εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου ‘’Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα’’ (Ημερομηνία προβολής 14/11/2005), ανέφερε σχετικά με τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο: ‘’Μας ζήτησε να μας γνωρίσει ο τέως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιάκωβος ο Βαβανάτσος, γύρω από τον οποίο είχαν υπάρξει προδικτατορικά σοβαρά προβλήματα και ο οποίος ήταν και μια εξέχουσα προσωπικότητα της αντίστασης. Την επαφή με τον Ιάκωβο είχα την τιμή να την κάνω εγώ. Ζήτησε εμένα ο Ιάκωβος. Κρατούσε επαφή μαζί μας, ζήτησε την γυναίκα του Λεωνίδα και ζήτησε ο Ιάκωβος να συναντηθεί με τα παιδιά της δίκης. Ο Κώστας, ο Φώτης, ο Σπηλιώτης είχαν πάει στην φυλακή και την συνάντηση την έκανα εγώ μαζί του. Και διατήρησα αυτές τις σχέσεις μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο οποίος ήταν ένα πρόσωπο, αυτό το κομμάτι της ζωής του δεν έχει αναδειχθεί, όλος ο παράνομος μηχανισμός του ΕΛΑΣ των υπολοίπων, Μεγαρίδος(1) και των υπολοίπων της Αττικής ήταν σε εκκλησίες τις οποίες τις κάλυπτε ο Ιάκωβος ο Βαβανάτσος. Ήταν ένα πρόσωπο εξαιρετικών δυνατοτήτων και πολύ μεγάλου κύρους και είναι και ο μοναδικός Μητροπολίτης γιατί είχε πια παραιτηθεί από Αρχιεπίσκοπος ο οποίος δεν δέχτηκε να παραιτηθεί στην χούντα. Ο Σπαντιδάκης τον επισκέφθηκε και ζήτησε την παραίτησή του. Ο μοναδικός που δεν παραιτήθηκε και τον έδιωξε λέγοντάς του ότι πηγαίνετε κύριοι, εγώ έχω Ιερά Σύνοδο, εσείς να πάτε στον στρατό σας, όλοι οι άλλοι Μητροπολίτες παραιτηθήκανε.’’
Η τραγική τούτη μορφή της σύγχρονης ελληνικής εκκλησιαστικής ιστορίας κατηγορήθηκε με συνωμοτικές διαδικασίες απ’ τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις για «σεξουαλικά ανορθόδοξα ήθη»…

(1) Σε παλαιότερο άρθρο μου έχω γράψει για την Ι. Μ. Κυπαρισιωτίσσης και Αγίου Ιεροθέου Μεγάρων και την αντιστασιακή δράση των μοναζουσών την περίοδο της κατοχής.

 

 

Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια από το θάνατο του Έλληνα πολιτικού Ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου.

Γεννήθηκε στις  5 Φεβρουαρίου του 1919 στη Χίο, όταν ο πατέρας του (ο Γέρος της Δημοκρατίας) Γεώργιος Παπανδρέου, υπηρετούσε εκεί σαν Νομάρχης και πέθανε, σαν σήμερα, στις 23 Ιουνίου του 1996 στην Αθήνα.    

Στον Ανδρέα, χρωστά η Ελλάδα την εθνική συμφιλίωση και την κατάργηση των κοινωνικών φρονημάτων. Την κατάργηση πλείστων μεταξικών και μετεμφυλιακών νόμων, όπως την κατάργηση της προίκας, τον νόμο περί τεντιμποϊσμού και πολλούς άλλους που μέχρι τότε βασάνιζαν με ένα τεράστιο χάσμα διχασμού την ελληνική κοινωνία. Επί της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, έγιναν ακόμη οι ριζικές τομές στο Αστικό Δίκαιο και ιδιαίτερα δε, στο Οικογενειακό Δίκαιο, όπου έδωσε την ώθηση στη καταπιεσμένη ανθρώπινη υπόσταση να εκφράσει δημοκρατικά τα περισσότερα δικαιώματά της.  

Το τρίπτυχο του κόμματος που ηγήθηκε ήταν ‘’Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση’’ του οποίου και η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη εκεί συμπυκνώνεται.

Ο Ανδρέας υπήρξε αδιαφιλονίκητα ο σημαντικότερος έλληνας πρωθυπουργός από το ‘74 και στη νεοελληνική πολιτική ιστορία έχει πλέον καταγραφεί, η ηγετική συμβολή του στον εκδημοκρατισμό της χώρας.    

Τα λόγια, ξέρω ότι είναι περιττά κι ο Ανδρέας λείπει από το τιμόνι της χώρας τούτες τις τραγικές στιγμές… 

 

Πηγαίνοντας στην αγορά φυσικά δεν αναρωτηθήκαμε, εάν τα ελληνικά προϊόντα που θα αγοράσουμε είναι σπαρμένα από χέρια ελληνικά, άλλωστε και γιατί να αναρωτηθούμε; Τα δικά μας παιδιά, έχουμε όνειρο, θέλουμε και πρέπει να τα δούμε μακριά από χειρονακτικές εργασίες.

 Έτσι ακριβώς κι εκείνο το σπιτάκι, είτε το διαμερισματάκι που αγοράσαμε μέσα στα τελευταία τριάντα χρόνια δεν αναρωτηθήκαμε εάν το κατασκεύασαν χέρια ελληνικά. Άσε, που για όλες τις μικροεπισκευές του σπιτιού μας θα έρθει ο κάθε αλλοδαπός να της επισκευάσει. Στο περίπτερο, στο φούρνο, στο μαγαζάκι της γειτονιάς, στο καφενείο, για τη γριά μάνα μας, τον ανήμπορο πατέρα μας, στο καθάρισμα του κήπου, του σπιτιού, του γραφείου, όλο και κάποιος αλλοδαπός ή αλλοδαπή θα μας εξυπηρετήσει, είναι βλέπεις και φθηνά τα αλλοδαπά εργατικά χέρια…

Και να! Τώρα πήραμε το νόμο στα χέρια μας κι αρχίσαμε να καταδιώκουμε, να ξυλοφορτώνουμε, να στέλνουμε στο νοσοκομείο αυτούς τους ανθρώπους, που εμείς, επί τριάντα χρόνια χρησιμοποιούμε –και, πολλές φορές τους εκμεταλλευόμαστε άγρια- γιατί έκαναν γκέτο το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας.

Ποιος φταίει, η πολιτεία, εμείς, η φτώχια τους, η φτώχια μας, τα πρεζομένα νιάτα μας;

Όποιος και να φταίει για άλλη μια φορά στείλαμε μια αρνητική εικόνα στο παγκόσμιο φόρουμ για τον  ‘‘ελληνικό’’ πολιτισμό μας. Εμείς που κοντά στα άλλα δεν έχουμε, δεν διαθέτουμε εργατικά χέρια κι έχουμε άμεση ανάγκη τους αλλοδαπούς για να επιβιώσουμε.

Α, ναι! Εάν λοιπόν δεν σου αρέσει όλη αυτή η δημιουργηθήσα κατάσταση, υπάρχει κι άλλη μία πιο ανθρώπινη και πολιτισμένη διέξοδο απ’ το να τσαλαπατάς και να δέρνεις ανθρώπους.

Εσύ πρωτευουσιάνε, ή όποιος άλλος διακατέχετε από ξενοφοβία, να στείλετε τα παιδιά σας στα χωράφια του Μαραθώνα, των Μεγάρων, στην οικοδομή, στις ψαρότρατες και σ’ όλες τις βαριές, ‘’βρώμικες’’ κατ’ εσάς εργασίες, να μην ψωνίζετε απ’ τα κινέζικα, μην παραγγέλλετε πίτσες, σουβλάκια κ.τ.λ., μην ξαπλώνετε με τις έγχρωμες, μην, μην, μην… μόνο τότε δεν θα υπάρχουν αλλοδαποί στην Ελλάδα για να τους ρίχνουμε όλα τα φταιξίματα της κακομοιριάς μας.

Δεν θέλω να γράψω για την δήθεν αφορμή, (διότι για μένα είναι δήθεν η αφορμή, να εκμεταλλευόσαστε το θάνατο ενός αθώου ανθρώπου για να βγάλατε όλα τα ξενοφοβικά σας απωθημένα επάνω σε ανθρώπους), που σας παρακίνησε να βγείτε στους Αθηναϊκούς δρόμους και να χτυπάτε, να εξευτελίζετε την ανθρώπινη υπόσταση.

Σε αυτή τη χώρα που γεννήθηκε η παιδεία, η Δημοκρατία, σε τούτη τη χώρα, σήμερα δυστυχώς με 300 χούλιγκανς και 2000 χρυσαυγίτες τα κάνουμε μπάχαλο!

Και για το ρεζουμέ;  Έχω να σας πω, ότι από τότε που γεννήθηκα –κι είναι πολλά χρόνια- κατοικώ στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και φυσικά με προβληματίζει η γκετοποίηση, οι αλλοδαποί, οι πόρνες, τα πρεζάκια… Όπως με προβληματίζουν οι Αθηναίοι που νοικιάζουν, τα σπίτια, τα υπόγεια, τα γκαράζ, τις αποθήκες τους για λίγα ευρώ σε αλλοδαπούς και,  βλέπεις σε μια υπόγεια αποθήκη δέκα τετραγωνικών να ζουν είκοσι αλλοδαποί…