Η ζωή της πόλης των Μεγάρων, από τη μυθολογία ακόμη, είναι άρρητα δεμένη με τη θάλασσα. Εκ πρώτης όψεως τούτο μπορεί να μην γίνεται αντιληπτό, όμως, μελετώντας κάποιος τη θέση της πόλης στο Σαρωνικό όσο και το επίνειό της Νισαία, αλλά και την από πρώιμη ιστορική εποχή, πολιτική τής αποίκησης των Μεγαρέων, θα αισθανθεί ότι: Μέγαρα και θάλασσα είναι μια συμπαγές ιστορική, κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική πραγματικότητα της Ελλάδος. Καθώς ξεκινώντας από τη μυθολογική, περνώντας στη προϊστορική, διαβαίνοντας την ιστορική και φθάνοντας στη σημερινή πορεία της χώρας.  

Η θάλασσα για τη Μεγαρίδα γη, είναι η προέκταση του ζωογόνου φυσικού της κορμού,

δεν νοείται Μεγαρίδα δίχως ελεύθερες και προβάσιμες ακτές. Και αντί αυτών των υγειή ελεύθερων ακτογραμμών, να εγκατασταθούν βλαβερές μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας που θα επιδεινώσουν επικίνδυνα το ήδη βεβαρυμμένο θαλάσσιο περιβάλλον του Σαρωνικού.

Ας δούμε πως τοποθετείτε και σχολιάζει, για το σχέδιο εγκατάστασης ιχθυοκαλλιέργειας,  μέσα από τις μελέτες της η Greenpeace: 

‘’Από το 1985 ως το 1995 οι καλλιέργειες γαρίδας σε όλο τον κόσμο χρειάστηκαν 36 εκατομμύρια τόνοι ψάριων για να παράξουν μοναχά 7,2 εκατομμύρια τόνους γαρίδας. Ανάλογη είναι και η κατάσταση για τις δικές μας τσιπούρες και τα λαβράκια. Κατά μέσο όρο, τα σαρκοβόρα ψάρια στις ιχθυοκαλλιέργειες χρειάζονται 2.5 με 5 φορές περισσότερη βιομάζα ψαριού στην τροφή τους από αυτή που τελικά παράγεται.
Όπως και σε κάθε περίπτωση εντατικής εκτροφής ζώων ή ψαριών, η συσσώρευση πολλών ψαριών στα κλουβιά, ευνοεί τη διάδοση ασθενειών. Η τακτική χορήγηση αντιβιοτικών στα ψάρια των ιχθυοτροφείων με την τροφή τους για να προστατεύονται από τις ασθένειες οδηγεί στη δημιουργία βακτηρίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά τα οποία συσσωρεύονται σε ιζήματα κάτω από τα κλουβιά. Αυτά τα βακτήρια μπορούν να αποδειχθούν επικίνδυνα τόσο για τους καταναλωτές όσο και για το οικοσύστημα όπου τοποθετούνται αυτά τα κλουβιά.
Ένα συνηθισμένο ιχθυοτροφείο σολομού δυναμικότητας 200.000 ψαριών παράγει περίπου την ίδια ποσότητα περιττωμάτων όση και μία πόλη 62.000 ανθρώπων.
Η απόρριψη αυτού του βλαβερού μίγματος στο νερό που βρίσκεται γύρω από τα ιχθυοτροφεία απειλεί άμεσα την επιβίωση των μικρότερων ειδών σολομού, τα αρπακτικά πουλιά που τρέφονται από αυτά καθώς και το μέλλον των αειφόρων μεθόδων αλιείας αλλά και των κοινωνιών που εξαρτώνται από τις καθαρές και υγιείς θάλασσες.’’   

Για άλλη μια φορά η αναλγησία της κυβερνητικής υδροκέφαλης εξουσίας των Αθηνών, καταστρατηγεί βλάπτοντας επικίνδυνα τη ζωή μας, παράνομα νομοθετώντας τη φυλάκιση μας στα απόβλητα των ιχθυοκαλλιεργειών!

Την περασμένη Τετάρτη 23 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο ΚΑΡΑΒΕΛ τετράωρη σύσκεψη – συνέντευξη τύπου της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής Φορέων Περιοχών που θίγονται από την χωροθέτηση των ιχθυοκαλλιεργειών, παρουσία και των 95 μελών που την απαρτίζουν αλλά και πλήθους νέων φορέων που δήλωσαν τη συμπαράστασή τους και την επιθυμία να συμμετάσχουν σε αυτή.

Στη σύσκεψη αυτή καυτηριάστηκε η όλη διαδικασία και ο διάτρητος τρόπος και χρόνος υπογραφής της ΚΥΑ του χωροταξικού των ιχθυοκαλλιεργειών (που ως γνωστόν υπεγράφη από 8 συναρμόδιους Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ στις 4/11/11, την ημέρα δηλαδή που θα παρεχόταν ψήφος εμπιστοσύνης στην απελθούσα κυβέρνηση!!), ενώ παράλληλα αναφέρθηκε επισήμως πως πέραν του προέδρου του, δυο ακόμα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΔΝΑ) υπέβαλαν και αυτά τις παραιτήσεις τους καθώς υποστήριξαν ότι παρόλο που φέρεται ότι το ΕΣΧΔΝΑ υπέβαλε γνωμοδότηση -η οποία δεν λήφθηκε υπόψη από τους Υπουργούς, αλλά τουλάχιστον υποβλήθηκε όπως εκ του νόμου προβλέπεται ως προαπαιτούμενη- εντούτοις όμως στην πραγματικότητα ουδέποτε πρόλαβαν να συζητήσουν και κατά συνέπεια ουδέποτε γνωμοδότησαν σχετικά!!
Αποφασίστηκε μάλιστα να κατατεθεί μηνυτήρια αναφορά κατά των 8 Υπουργών (Παπακωνσταντίνου, Σηφουνάκη, Καστανίδη, Βενιζέλο, Χρυσοχοϊδη, Ραγκούση, Σκανδαλίδη και Γερουλάνο) που «πραξικοπηματικά» συνυπέγραψαν την εν λόγω ΚΥΑ και για το λόγο αυτό είχε ήδη συνταχθεί το κείμενο της μήνυσης που τέθηκε προς γνώση και συλλογή υπογραφών μεταξύ των μελών της Συντονιστικής.