Στο λόφο του Ίππιου Κολωνού τέλη του 1890. Πηγή εικόνας:http://athinapisovitrina.blogspot.com/2010/06/o_21.html

 

Σε πρόσφατη συζήτηση για το βουνό του Υμηττού, με μια φίλη που επί τρεις γενιές είναι γέννημα-θρέμμα και κάτοικος της περιοχής Καισαριανής. Άκουσα με έκπληξη: ‘’Δεν έτυχε να ανέβω ποτέ στον Υμηττό… Εκεί που έχω πάει είναι η Μονή της Καισαριανής, όταν βέβαια ήμουν στο δημοτικό σχολείο.’’
Τούτη ήταν η αιτία για να προβληματιστώ με τους συμπατριώτες μου τους νεοέλληνες. Διότι το φαινόμενο της άγνοιας για το τόπο και την ιστορία που μας περιβάλει, δεν συναντάται μόνο στη φίλη μου, αλλά και σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους. Έχω ακούσει π.χ. Ελευσίνιους να μην έχουν επισκεφτεί τον αρχαιολογικό χώρο των Μυστηρίων, Σπαρτιάτες που δεν έχουν πάει ποτέ στο Βυζαντινό Γεράκι κι Αθηναίους να μην γνωρίζουν το λόφο του Ίππιου Κολωνού (περίπου τρία χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της Αθήνας). 
Όπου στην αρχαιότητα θεωρούνταν ότι υπήρχε στον Κολωνό σπήλαιο, μέσα από οποίο κατέβαιναν οι νεκροί στον Άδη. Ο θεός του Άδη Πλούτων, που είχε ερωτευθεί την Περσεφόνη, κόρη της θεάς Δήμητρας, την απήγαγε από τους λειμώνες της Αίτνας και την μετέφερε πάνω στο άρμα του στον Κολωνό της Αττικής, κατεβάζοντάς την στο νυμφώνα του στον Άδη, μέσα από το βαθύ άντρο του Κολωνού, που ο Σοφοκλής το ονομάζει «χαλκόπουν οδόν». Ενώ αργότερα, ο Μέτων, Αθηναίος αστρονόμος και γεωμέτρης του 5ου π. Χ. αιώνα και σύγχρονος του Σωκράτη, ο οποίος επινόησε τον λεγόμενο «Κύκλο του Μέτωνος», αναφορικά με το μηνολόγιο και τον ηλιακό ενιαυτό, ανέβαινε συχνά στον Κολωνό να κάνει τις αστρονομικές παρατηρήσεις του, όπως το επιβεβαιώνει και ο σύγχρονός του Αριστοφάνης. Αλλά και ο Θεόφραστος, ο οποίος είχε μαθητεύσει στην Ακαδημία του Πλάτωνος, αναφέρει στα «μετεωρολογικά» του, ότι ο Φατινός, του οποίου τα μαθήματα είχε παρακολουθήσει ο Μέτων, μελετούσε κι αυτός τα άστρα και τα μετέωρα από τον Κολωνό, γιατί «η θέα του Κολωνού είναι ευρυχωροτέρα και δια τούτο προτιμητέος είναι από τους αστρονόμους ο Κολωνός». Και ο κυνικός φιλόσοφος του 2ου π. Χ. αιώνα Δημώναξ, ο οποίος έζησε και δίδαξε στην Αθήνα, περιγράφει το ευχάριστο αστρονομικό περιβάλλον του Κολωνού.
Ποιος άραγε να φταίει για την άγνοια και τον σκοταδισμό που περιβάλλει του νεοέλληνες; 
Ακόμη κι ο Κίσινγκερ είχε πει: εάν μάθουν οι έλληνες τη πατρίδα τους και την ιστορία που κουβαλά θα ήταν οι κυρίαρχοι του πλανήτη. 
Φτάνει όμως να γνωρίσουν πρώτα τη πατρίδα τους! 
Άραγε πόσοι από εμάς έχουμε κάνει αναγνωριστικές επαφές με το τόπο που μας περιβάλλει, πόσοι από εμάς κρατήσαμε απ’ το χέρι τα παιδιά μας και προχωρήσαμε στα κοντινά μας βουνά, στις πεδιάδες, στους ιστορικούς χώρους; Πόσοι από εμάς, μαζέψαμε μερικούς φίλους να κάνουμε κάποια εξόρμηση στη κοντινή φύση, που σίγουρα θα βρούμε μια πηγή, είτε ένα βαθύσκιο δέντρο και να συνφάγουμε, αφήνοντας τα παιδιά να παίξουν γνωρίζοντας τον αληθινό κόσμο; 
Όλα ετούτα, οι γονείς μας τα άφηναν στο σχολείο να μας τα διδάξει και εμείς συνεχίζουμε να πράττουμε διαιωνίζοντας ακριβώς το ίδιο… 
Πως λοιπόν έχουμε απαίτηση να αγαπήσουμε/αγαπήσουν το τόπο; Όταν η Ελλάδα για εμάς είναι μόνο: η ταβέρνα, η καφετέρια, το μπαρ, το αυτοκίνητο, το αίσθημα, το ποδόσφαιρο, το σπίτι, η δουλεία μας, ο υπολογιστής κ.α.! Άντε και κανένα βρίσιμο για τους πολιτικούς ταγούς, έτσι ώστε να μην είμαστε out. 
Δεν θα σας γράψω σήμερα για τα καθιερωμένα picnic που από χρόνια οι ξένοι λαοί έχουν τοποθετήσει στη καθημερινότητα τους. Το μήνυμα του προβληματισμού μου είναι απλό: βγείτε απ’ το καβούκι σας, σπάστε τα δεσμά της άγνοιας, γκρεμίστε τον σκοταδισμό και προχωρήστε στη φύση γνωρίζοντας και μαθαίνοντας να αγαπάτε το τόπο μας! 
Όπου κι αν πάμε, σε κάθε γωνιά της η Ελληνική φύση –κάθε εποχή- θα μας ανταμείβει με αστείρευτες ομορφιές…