Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι 
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή, 
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι, 
πού μὲ βιά μετράει τὴν γῆ. 
Ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη 
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά, 
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη, 
χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά! 
Ἐκεῖ μέσα ἐκατοικοῦσες 
πικραμένη, ἐντροπαλή, 
κ’ ἕνα στόμα ἀκαρτεροῦσες, 
ἔλα πάλι,νὰ σοῦ πῇ. 
Ἄργιε νὰ ‘λθῃ ἐκείνη ἡ ‘μέρα, 
καὶ ἦταν ὅλα σιωπηλά, 
γιατὶ τἄσκιαζε ἡ φοβέρα 
καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά. 

—————————– 

 

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, 
αγιασθήτω το όνομά Σου, 
ελθέτω η Βασιλεία Σου, 
γεννηθήτω το θέλημά Σου 
ως εν ουρανώ και επί της γης. 
Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, 
και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, 
ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. 
Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, 
αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. 

——————————— 

 

Τι, κι αν κάποιος μου επέβαλε από βρέφος, να αναγνωρίζω τούτους τους δύο ύμνους ταυτόσημους με την πατρίδα μου;  Που ήταν/είναι το ‘’κακό/αρνητικό’’;

Στη προκειμένη περίπτωση, η χριστιανική θρησκεία και η αρχαία ελληνική παιδεία μού δώρισαν την σημερινή πατρίδα, όπου σαν ελεύθερη/ος πολίτης, μπορώ να αναζητήσω την αλήθεια και να εκφράσω τις πνευματικές/πολιτικές/κοινωνικές μου ανησυχίες.

Η γνώση δεν μου στέρησε απ’ τα μάτια το αληθινό φως και η συνείδηση της πατρίδας με απώθησε από κίβδηλα ‘’φώτα’’ όρκων…

Κι αν μου λένε πως: ‘’κάποιοι μου επέβαλαν την θρησκεία με δόλο είτε με το σπαθί.’’ Η μάθηση με οδήγησε  να καταλάβω πως όλες οι θρησκείες κάπως έτσι ανορθώνονται!

Γιατί λοιπόν, θα πρέπει να ξεφύγω από μια θρησκεία που πρεσβεύει αγάπη κι ελευθερία και να εισέρθω σε νεκρές, είτε ανθρωποκεντρικές ή παγανιστικές άλλες;

Η αλήθεια για μ’ ένα, βρίσκεται στην ελευθερία της πατρίδας, στο Ευαγγελικό μήνυμα της αγάπης και στην απελευθέρωση του πνεύματος.

Δεν με εκφράζει το να ζω στα μυητικά σκοτάδια, πείθοντας τον εαυτό μου ότι μου παρέχουν φως. Δεν με εντυπωσιάζουν οι προσωπικές ανοδικές θέσεις σε βάρος του συνανθρώπου μου και πως, ίσως, κάποτε θα χρειαστεί να τις ‘’εξαργυρώσω’’ κατά της πατρίδος μου!!!

Κι αν αυτό το διάστημα περνούμε σαν Έλληνες πάρα πολύ δύσκολα. Ξέρω, πως σαν κι εμένα είναι πάρα πολλές/οί, που θα αντέξουμε τις όποιες δυσκολίες και στο τέλος θα βγει νικητής η Ελλάδα.  Έφτασε νομίζω ο καιρός που οι πλάνοι θα αποκαλυφθούν για να κρυφτούν μετά στην ουτοπία της ανυπαρξίας, μια και αυτή πρεσβεύουν.

Ψηλά το κεφάλι, η αγάπη κι ελευθερία μας καλεί!