Είχα πείσει τον εαυτό μου πως δεν θα πρέπει να ξαναγράψω για την πολιτική και τους χειρισμούς των πολιτικών έναντι της οικονομικής κρίσης σε τούτη τη χώρα. Δεν ήθελα να φορτώνω με τους απαισιόδοξους προβληματισμούς μου τους αναγνώστες και να ‘’πυροδοτώ’’, ελπίζοντας πως θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων εκείνοι που μας κυβερνούν.
Δυστυχώς όμως, δεν θα μπορέσω να κλείνω τα αυτιά και τα μάτια, να ‘’μαντρώνω’’ την συνείδηση και να καμώνομαι ότι δεν συμβαίνει τίποτα, ενώ τα πάντα καταρρέουν στη πατρίδα μας!
Η χώρα που προσπάθησε να σταθεί ελεύθερη για 250 χρόνια -με κάθε κόστος- βρίσκεται τώρα σε τραγική κατάσταση, βρίσκεται λίγο πριν μια ακόμη χρεωκοπία δίχως κανένας να μπορεί να προβλέψει τα αποτελέσματα.
Κανένας από τους τριακόσιους της βουλής δεν έδειξε το απαιτούμενο πολιτικό σθένος που χρειάζεται αυτή η κρίσιμη χρονική στιγμή για μια εθνική συσπειρώσει και στέκονται σε προσωπικά, μικροπολιτικά συμφέροντα.
Ω! Εσείς, έλληνες πολιτικοί, που θα έπρεπε να είστε οι μπροστάρηδες και τα σύμβολα των μιμητισμών μας… Εσείς, τώρα δείχνεται μικροί και ανεπαρκείς, άνθρωποι που δεν πονάτε, δεν λογίζεστε τη χώρα, αλλά μόνο την βουλευτική καρέκλα σας, που σας την πληρώνει η επιθανάτια Ελλάδα…
Η ιστορία θα είναι ο μεγάλος κριτής σας!