Άλλοι λαοί τιμούν την σύγχρονη ιστορία τους με περηφάνια και καμάρι όπου δυστυχώς είναι αιματοβαμμένη με χιλιάδων αθώων το αίμα, διότι δεν έχουν τίποτε άλλο να επιδείξουν. Και εμείς, μπροστά στις φθηνές οικονομικές πιέσεις καλούμαστε να βρεθούμε σε νομικά αδιέξοδα για ότι έχουμε να παρουσιάσουμε σαν αναμορφωτές του Δυτικού πολιτισμού.

Άργησα να γράψω για μια από τις τελευταίες πάρα πολύ σημαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις κι ο λόγος ήταν πως παρακολουθούσα από πάρα πολύ κοντά τα τεκταινόμενα. Ήθελα να δω το πως εμείς οι ‘’δύστυχοι’’ Έλληνες θα διαχειριστούμε τούτο το ανέλπιστο κληροδότημα των πρόγονών μας –μία ανακάλυψη υψίστης ιστορικής και αρχαιολογικής σημασίας- που ήρθε στην επιφάνια με τα έργα της ανακαίνισης της γραμμής των ΗΣΑΠ στο σημείο ανάμεσα στο Θησείο και το Μοναστηράκι.

Γράφω φυσικά για τον Βωμό των Δώδεκα Θεών, στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών, ένα από τα αρχαιότερα μνημεία της πόλης, που αποτελούσε ορόσημο και θεωρούνταν ουσιαστικά το κέντρο της, εφόσον χρησιμοποιούνταν σαν την αφετηρία για τη μέτρηση των αποστάσεων!

Κατά τον Ηρόδοτο (ιστορίαι 2.7. 1-2): Έστι  δε οδός ες Ηλίου πόλιν από θαλάσσης άνω ιόντι παραπλησίη το μήκος τη εξ Αθηνέων οδώ τη από των δυώδεκα θεών του βωμού φερούσης ες τε Πίσαν και επί τον νηόν του Διός του Ολυμπίου. Σμίκρον τι το διάφορον εύροι τις αν λογιζόμενος των οδών τουτέων, το μη ίσας μήκος είναι, ου πλέον πεντεκαίδεκα σταδιών η μεν γάρ ες Πίσαν εξ Αθηνέων…

Κατά τον Θουκυδίδη (Ιστοριών VI, 54, 6-7): Ο Βωμός των Δώδεκα Θεών ιδρύθηκε στα χρόνια της τυραννίας των Πεισιστρατιδών, από τον εγγονό του Πεισιστράτου και συνονόματό του Πεισίστρατο, υιό του τυράννου Ιππία, το 522/1 π.Χ.

Υπάρχουν δε αρκετές γραπτές μαρτυρίες για τον ‘’ομφαλό της πόλης’’ όπως αποκαλούσαν το λατρευτικό μνημείο οι πρόγονοί μας. Μια από αυτές είναι που ο Πίνδαρος, στον διθύραμβό του για τους Αθηναίους, προσκαλεί τους Ολύμπιους Θεούς σε χορό κοντά στον ευώδη, πολυσύχναστο ομφαλό της πόλεως στην ιερή Αθήνα και στην ξακουστή περίτεχνα διακοσμημένη αγορά…

Ο ορθογώνιος Βωμός, που περικλείεται από τείχος, βρίσκεται κοντά στα βόρια όρια της Αγοράς. Η ταύτιση των υπαρχόντων λειψάνων με τον Βωμό των Δώδεκα Θεών οφείλεται στο ενεπίγραφο βάθρο χάλκινου αγάλματος που βρέθηκε στο σημείο όπου είχε στηθεί ως ανάθημα του Λεάγρου «Λέαγρος ανέθεκεν δώδεκα θεοίσιν».

                                                                                          Πηγή εικόνας:http://www.tourportal.gr

 

Ένα χαμηλό πώρινο τείχος περίκλειε τον βωμό. Το τείχος αποτελούνταν από πώρινες πλάκες και δοκούς. Υπήρχαν δύο είσοδοι που βρίσκονταν στο μέσον των ανατολικών και των δυτικών πλευρών. Δέντρα και θάμνοι ήταν φυτεμένα στον εσωτερικό χώρο, γύρω από τον βωμό. Υπήρχαν επίσης δύο πέτρινες λεκάνες με νερό.
Η βόρεια και η νότια πλευρά της αρχικής κατασκευής είχαν μήκος 9.35 μέτρα και η δυτική και ανατολική πλευρά 9.86 μέτρα αντίστοιχα. Όταν το κτήριο αναστυλώθηκε περί το 425 πΧ, μειώθηκε το μήκος της βόρειας και την νότιας πλευράς του σε 9.05 μέτρα. Μόνο μία από τις γωνίες είναι ορατή σήμερα. Το υπόλοιπο της κατασκευής έχει ανασκαφεί, αλλά έκτοτε καλύπτεται από τις ράγες του τραίνου.

Έτσι λοιπόν βρεθήκαμε και πάλι μετέωροι μπροστά σε νομικά καινά! Η αίτηση που κατέθεσαν οι κοινοπραξίες, για να ξεκινήσουν και πάλι τα έργα, έγινε δεκτή αλλά με την αιτιολογία ότι στην απόφαση «παγώματος» των έργων δεν είχε κληθεί εκπρόσωπος της κοινοπραξίας. Από την άλλη το αίτημα για τη συνέχιση των έργων από ΗΣΑΠ, υπουργεία κ.λ.π. απορρίφθηκε!!!

Αν γίνει κατάχωση, τότε «ως κοινωνία θα έχουμε παραδεχθεί ότι δεν μπορέσαμε, ότι άλλοι υπαγορεύουν τους κανόνες, όσοι καταλήστευσαν τον τόπο και, το κυριότερο, όσοι εκμαύλισαν τους ανθρώπους, όσοι συνέβαλαν να χάσουν οι Ελληνες την αξιοπρέπεια της φτώχειας και της ολιγάρκειάς τους, όσοι ξεπούλησαν τη συνείδηση του εμείς αντί του εφήμερου εγώ, όσοι συστηματικά διέσυραν, ευτέλισαν και κατέστησαν το παρελθόν ανυπόληπτο αντί του δανείου ευμαρούς παρόντος», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Άγγελος Π. Ματθαίου στην εφημερίδα Καθημερινή.