Επίσημα, ένα στους τρεις νέους είναι άνεργος. Ανεπίσημα, απ’ τους δύο που εργάζονται, ο ένας είναι ωρομίσθιος και το μηνιαίο εισόδημά του δεν ξεπερνά τα 400-500 ευρώ. Έτσι (εάν προσθέσουμε τους δύο μισθούς των εργαζομένων, θα μας φανερώσει:) ο ένας στους τρεις να εργάζεται και να λαμβάνει ένα μηνιαίο “ευπρεπή” μισθό της τάξεως των 1000-1100 ευρώ!

Πολλοί, άγνωστος αριθμός μέχρι τώρα, πάντως είναι χιλιάδες οι άνεργοι έλληνες όπου ζητούν μια νέα “πατρίδα” για να απλώσουν τα καθημερινά όνειρά τους, ώστε να καταφέρουν  να επιβιώσουν…

Το γενικό εμπόριο έχασε το 60% της δυναμικότητάς του και χιλιάδες είναι τα καταστήματα, ανά την επικράτεια, που κατέβασαν για πάντα τα ρολά! 

Όσοι, τώρα είχαν μια εργασιακή θέση (μέχρι τα μέσα του 2010) που ανταποκρινόταν στις καθημερινές ανάγκες τους, σήμερα (Φεβρουάριος του 2011), αναζητούν τρόπους για να αυξήσουν το μηνιαίο εισόδημα που οι περικοπές της τρόικας το έφθασαν στα 700-1100 ευρώ, οδηγώντας τους σε απελπιστικές λύσεις…

Οι συνταξιούχοι, μετά απ’ τις τρόικες περικοπές, ασφυκτιούν θανάσιμα σ’ ένα οικονομικό όλεθρο και στρέφουν το κεφάλι προς τη γη…μια και σκέπτονται σοβαρά, τα συσσίτια Εκκλησίας-Δήμου ώστε να μπορούν τα χρήματα της σύνταξης, να πηγαίνουν στις ανάγκες των φαρμάκων-ΔΕΚΟ…

Αυτή λοιπόν είναι η ταυτότητα του πολίτη όπως έχει σήμερα, και θα είναι ασφαλώς πολύ χειρότερη τα επόμενα χρόνια… Εφ όσων θα πρέπει να βιαστεί και να αναζητήσει επειγόντως μια άλλη χώρα για να λογίζεται άνθρωπος κι ελεύθερος πολίτης!

Εδώ, σε τούτη τη χώρα, δεν θα μπορέσει να ζήσει μήτε σαν δούλος μιας τουριστικής ατραξιόν που του ετοιμάζουν, για να τον βγάλουν – άκουσον-άκουσον – από την οικονομική κρίση που οι ίδιοι οι αδαής πολιτικοί του, τον έβαλαν επειδή η Ε.Ε. έπρεπε να κάνει τους πειραματισμούς της…

Ας είναι καλή, η μετανάστευση… λοιπόν!