Εμείς που κάνουμε συλλόγους για τα αδέσποτα, που δίνουμε δεξιώσεις για τα διάφορα σκουπίδια… εμείς που γινόμαστε fun σε κάθε είδους παρατρεχάμενους και club, γιατί ανήκουμε και ενοικούμε σε μια πολιτισμένη κοινωνία. Εμείς, προσπερνούμε αδιάφοροι και επιδεικτικά κουφοί, στραβοί, μουγγοί στο πρόβλημα της διπλανής πόρτας!

Μακάρι να μπορούσα να τη βράσω αυτή τη πολιτισμένη κοινωνία μας και απ’  το ζουμί της να κεραστούμε σούπα…  Μπας και ξεράσουμε όλο το βόρβορο του πολιτισμένου στομάχου μας!

Μας τάισαν πολύ δήθεν, μας ανέθρεψαν στη ψευτιά και την αδιαφορία, μας κατακρεούργησαν  το αίσθημα του ανθρωπισμού, μας μπόλιασαν με τον εγωκεντρισμό και με την επίδειξη των καλαίσθητων σωματικών οργάνων μας…

Δεν ακούσαμε, είδαμε, συζητήσαμε για τη προβληματική μάνα και τον μέθυσο πατέρα που εξέδιδαν τα τρία παιδιά τους στη Νίκαια επί χρόνια για λίγα ευρώ.

Συντρέξαμε όμως τους τσιγγάνους, γιατί ένας ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ, ένα όργανο της τάξης, της ομάδας ΔΙΑ, παρέσυρε και σκότωσε μια επτάχρονη τους.

Στη πρώτη περίπτωση περιγελούμε και συμμετάσχουμε (στη καλλίτερη  μας), στη καθημερινή ψυχική δολοφονία των παιδιών γιατί δεν μας έμεινε απόθεμα ψυχής, πόνου για τον διπλανό μας. Και στη δεύτερη, βγάζουμε τα απωθημένα της παράλογης και “παράνομης” κοινωνικής συνείδησής μας!!!

A! χα, χα… Ε, ναι… Πολιτισμένη κοινωνία!!!