Πηγή εικόνας: http://chaonia.blogspot.com/

Κάποτε τα στρατευμένα ελληνόπουλα, μαθαίνανε σ’ ένα τραγούδι, για μια αδελφή που την λέγανε «Βόρειο Ήπειρο» κι ήταν σκλαβωμένη απ’ το 1914 γιατί έτσι το θέλανε κάποιοι, να χωρίσουν το Ελληνικό έθνος…

Σήμερα, εκείνοι που κρατούν σκλαβωμένη την αδελφή «μας», ζητούν να σκλαβώσουν  και την υπόλοιπη Ήπειρο (Νότια) γιατί έτσι τους έπεισαν τα αφεντικά. Η Ελλάδα, (κοιμώμενη πιθανών, όπως τον τελευταίο καιρό), δεν απέτισε τίποτα για την αδελφή της… Κάτι ψωροδεκάρες μόνο δίνει για τα “μάτια” απ’ το 1991 και δώθε.

Και την αφήνει για μια ακόμη φορά έρμαιο στη τύχη της … μια και τα τζαμιά στην Αθήνα, σαν θα υψωθούν, θα μας κάνουν πιο πολιτισμένους!!!  

Η κα Ρεπούση και η μετέπειτα κα Δραγώνα δεν μας είπανε τίποτε για την ιστορία μας…

Α! Ναι! Η μια «ιστορικός» λέει πως απ’ τον (τουριστικό?) συνωστισμό στα παράλια της Μικράς Ασίας χάθηκαν τόσοι Έλληνες, κι άλλη, ότι είναι ρατσιστικό να λες πως  είσαι Έλληνας! ! !

Ας με πουν λοιπόν, ρατσίστρια που ζητώ να αναγνωρισθεί η γενοκτονία του Ελληνικού έθνους απ’ την Τουρκία το 1922 και συνεχίζεται έως σήμερα από την Αλβανία η άρνηση Ελληνικού σχολείου στις ελληνικές περιοχές…

Ας δούμε λίγο την ιστορία του ελληνικού έθνους στην Ήπειρο:

Από την ηλεκτρονική σελίδα: http://himarablog.blogspot.com/2007/11/blog-post_20.html

«Η πρώτη μνεία οργανωμένης παιδείας στη Χιμάρα και πάντα στη μητρική γλώσσα, την ελληνική, αρχίζει από τα Ιωάννινα, με τον σπουδαστή της Σχολής Στρατηγόπουλου, Σωφρόνιο Χιμάρα (1500).

Κατόπιν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, το 1774 στην Χιμάρα δημιούργησε σχολεία. Στη Χιμάρα στο Βουνό, στους Δρυμάδες, στο Λυκούρεσι, στον Άγιο Βασίλειο, στο Λούκοβο, και στο Πικέρμι. Με την ίδρυση όμως του αλβανικού κράτους το 1914, οι ευεργέτες οι οποίοι στήριξαν τα γράμματα στην περιοχή αντιμετωπίζουν την εχθρότητα του νέου καθεστώτος.
Το σχολικό έτος 1928 – 1929 στα ελληνικά σχολεία της Χιμάρας τα ελληνικά είχαν περιοριστεί ως μάθημα γλώσσας. Η ίδια κατάσταση επικράτησε και το σχολικό έτος 1929 – 1930. Από το σχολικό έτος 1933 – 1934 το αλβανικό κράτος αρχίζει συστηματικά να καταδιώκει την Ελληνική εκπαίδευση. Τα μέτρα αφορούν την άρνηση έγκρισης του διορισμού των κοινοτικών ελληνοδιδασκάλων, την διακοπή λειτουργίας των περισσοτέρων ελληνικών σχολείων, την αντικατάσταση των Ελλήνων διδασκάλων από Αλβανούς, τις επεμβάσεις των αρχών στα σχολικά ζητήματα, την εισαγωγή μαθημάτων αλβανικής γλώσσας, ιστορίας, γεωγραφίας και άλλων καθώς και την κατάργηση των ιδιωτικών – κοινοτικών σχολείων μέσω της τροποποίησης του Συντάγματος.
Στις 20 Φεβρουαρίου του 1934 υποβάλλεται το υπόμνημα των Ελλήνων προς την Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.) Οι Έλληνες διαμαρτύρονται για την πολιτική αφελληνισμού μέρος της οποίας είναι και η κατάργηση της εκπαίδευσης και ακολουθούν 30.000 υπογραφές. Όλοι οι Χιμαριώτες έδωσαν το παρόν τους στον σχολικό αγώνα, διαδηλώνοντας κατά των κυβερνητικών μεθοδεύσεων και οι μαθητές απείχαν από τα μαθήματα.
Η Κ.τ.Ε. παρέπεμψε το θέμα στο Διαρκές Δικαστήριο το οποίο και υποχρέωσε την Αλβανία να σεβαστεί το δικαίωμα να ιδρύονται και να λειτουργούν ιδιωτικά – κοινοτικά σχολεία με τους δικούς τους δασκάλους.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την καθεστωτική αλλαγή στην Αλβανία τα σχολεία της Χιμάρας ξαναλειτούργησαν μέχρι το 1947. Από αυτό το έτος η Χιμάρα χάνει και τα εκπαιδευτικά δικαιώματά της, αφού το νέο καθεστώς αντιδρά μ’ αυτόν τον τρόπο στη στάση των Χιμαριωτών στο δημοψήφισμα για το πολιτειακό ζήτημα. Η συνέχεια είναι η μη αναγνώριση κανενός δικαιώματος στη Χιμάρα, καθώς και η συνεχής προσπάθεια εξαλβανισμού.
Μετά την «μεταπολίτευση» του 1991 και μέχρι σήμερα, οι συνεχείς απορρίψεις του Αλβανικού κράτους στις αιτήσεις των Χιμαριωτών και της ΟΜΟΝΟΙΑΣ για την επαναλειτουργία των σχολείων, οδήγησε στην λειτουργία «φροντιστηρίων» ελληνικής γλώσσας, τα οποία και προφανώς δεν λύνουν το πρόβλημα. Αντιθέτως το αίτημα της παιδείας στη μητρική γλώσσα παραμένει ζωντανό και αποτελεί ένα από πιο σημαντικά για την ελληνική κοινότητα της χώρας και της περιοχής.»

 

Από την ηλεκτρονική σελίδα: http://himarablog.blogspot.com/2007/11/blog-post_20.html

Γιατί κανείς δεν μιλά για την αδελφή «μας», την υπόλοιπη (Βόρεια) Ήπειρο που στενάζει μέσα στη σκλαβιά;