Για δες που η ζωή τα φέρνει αλλιώς, και κατά πως τα θέλουν πάντα οι «άλλοι»…

280 χρόνια ελεγχόμενης ελευθερίας κι οπού ποτέ η ελληνική εθνότητα να μην μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Ζατρίκιο πες πως είναι, μα και περίφημοι παίκτες οι έλληνες έχουν αποδειχθεί, αλλά να, πάντα τα καταφέρνουν να κάνουν κινήσεις ματ οι «άλλοι»!

Θα ήταν γύρω στα 1443 όπου μια ομάδα μαθητών του Πλήθωνα Γεμιστού, μετά τον θάνατό του, φεύγουν απ’ το Μυστρά φορτωμένοι με ελπίδες κι όνειρα για το ελληνικό έθνος, ώστε να καταλήξουν στην Ιταλία και να συμβάλουν στο κίνημα της Αναγέννησης. Έκτοτε, το νερό που μπήκε στο αυλάκι, έγινε ποταμός και στο ξέπλυμα της παγκόσμιας μνήμης παρέσυρε τα ιδανικά της κλασικής Ελλάδας.

Λίγο αργότερα, το 1492,  ανακαλύφθηκε η νέα ήπειρος της Αμερική, και ίσως να είναι το χειρότερο αγκάθι αυτή η ανακάλυψη, καθώς κάποιες φορές ομοιάζει με θανατερή σούβλα που θυμίζει, σ’ εμάς τους έλληνες, τον Αθανάσιο Διάκο.

Η εθνότητα των ελλήνων που τότε (των ημερών της αρχαίας δόξας) δεν είχε σαφή γεωγραφικά όρια, διότι αποτελούταν από φυλές και κράτη-πόλεις, το 1922, περιορίστηκε στο νοτιότερο άκρο της βαλκανικής. Επάνω σ’ ένα ανεμοδαρμένο βράχο να αναμασά στις θυμίσεις τα περασμένα μεγαλεία και να ξαναζωγραφίζει την ιστορία με το αίμα της…

Όνειρο ήταν η ενωμένη Ευρώπη, σχέδιο έγινε, μα τους τα χάλασε στη πράξη το ενοποιημένο νόμισμα, το ευρώ.

Τώρα τι κάνουμε; Αναρωτήθηκαν οι «άλλοι».

Και αποφάσισαν, για μια ακόμη φορά, να πειραματιστούν στου κασσίδη το κεφάλι, κατά πως το λέει η παροιμία…

Η Ελλάδα ξανά-μανά το πειραματόζωο. Αυτής της χώρας έχουν εδώ και 280 χρόνια τον πλήρη έλεγχο οι «άλλοι»! Γιατί λοιπόν, να μην σκαρφιστούν μια ελεγχόμενη «χρεοκοπία» ώστε να μελετήσουν την πορεία και τα αποτελέσματα;

Στρογγυλοκάθισαν λοιπόν τον δικό τους άνθρωπο, στα σου-ξου μου-ξου, στα καίρια σημεία -πράγματα- ντε… Και να σε εφαρμογή το πείραμα.  

Αχ, Ελλάδα!!! Που από τούτον το σημερινό πειραματικό κυκεώνα είναι αβέβαιο αν μπορείς να βγεις… Διότι μήτε κι αυτοί, οι «άλλοι», γνωρίζουν σχέδια διαφυγής.

Φώναξε όσο θες, έλληνα! Ήρθε η ώρα να ξαναματώσεις, και κοίτα, μην κάνεις καμιά επιπόλαια κίνηση ηρωισμού… Διότι εστί «αποστασία»… Αφού οι «άλλοι» το θέλουν, εσύ απλά θα το δεχθείς. Να, πάρε και μια κάρτα κινητού τηλεφώνου να “ησυχάσεις” ελεγχόμενα. Α, ναι!  Σε προσμένει κι η κάρτα του πολίτη στην αμέσως επόμενη στροφή…