Πρώτο μήνυμα:

Λουκέτο για το Δημοτικό θέατρο Μεγάρων;

Στη τοπική εφημερίδα «νέα Πνοή», αρ. φύλλου 237, της 25ης Νοεμβρίου, 2010 και στη σελίδα 7. Ο εκδότης και εξαίρετος δημοσιογράφος της εφημερίδας κος Νίκος Νικόλιζας, παρουσιάζει ένα ατυχές άρθρο με “βαρύγδουπούς” και “παχυλούς” τίτλους λαϊκισμού, κατά του πολιτισμού της πόλης.

Όπου πιθανών, τούτο το άρθρο, να είναι κι ένα προμήνυμα για το τι θα συμβεί με τον ήδη σωστά ανερχόμενο πολιτισμό (καθώς με μεγάλο αγώνα, επί τέσσερα χρόνια η απερχόμενη Δημοτική αρχή κατάφερε) επί της πόλης των Μεγάρων και κατ’ επέκταση της Ελλάδας!

Ο Μουσικός όμιλος, μετά τις τελευταίες τοπικές εκλογές, ξαφνικά αδρανοποιήθηκε και δεκάδες παιδιά βρέθηκαν να αγωνιούν για το μέλλον των μουσικών σπουδών τους.

Τώρα, έρχεται η σειρά του θεάτρου;

Που φιλοξενεί δωρεάν 95 παιδιά, στα θεατρικά παιχνίδια/δρώμενα, με άψογες παραστάσεις στο τέλος κάθε σαιζόν και περίπου 40 ενήλικες να μεταφέρουν το πολιτισμικό όνομα των Μεγάρων, σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης.

Δεν ξέρω εάν αναρωτήθηκε, ο πράγματι καλός δημοσιογράφος, ότι όλο αυτό το έμψυχο υλικό (πάνω από 300 άνθρωποι) που εργάζονται, σπουδάζουν και ανεβάζουν σε υψηλές βαθμίδες τον υγειές πολιτισμό της πόλης των Μεγάρων που θα αναλωθούν μετά το κλείσιμο του θεάτρου;

Δηλαδή, καθώς τα παιδία μέσα απ’ τα θεατρικά δρώμενα εκπαιδεύονται, (και σαφώς μαζί με την σχολική παιδία) για να γίνουν χρήσιμοι αυριανοί πολίτες.

Κύριε Νικόλιζα, τοποθετήσατε το άρθρο σας στο τομέα «κοινωνία»… Με όλο το σεβασμό που έχω στη έμπειρη δημοσιογραφική καριέρα σας, στο πρόσωπό σας. Πιστεύω ότι είναι, ένα δημοσιογραφικό “ατόπημα” είτε λαϊκισμός. Εάν έτσι το θέλετε εσείς, μια που και στο άρθρο σας ακριβώς αυτό, «λαϊκισμός», αναρωτιέστε εάν είναι…

Ατόπημα, προσωπικά για μένα είναι, διότι καταφέρεστε κατά του πολιτισμού της τοπικής κοινωνίας, όταν καταφέρεστε κατά του Δημοτικού θεάτρου της.

Θα σας εξηγήσω μέσα στους τέσσερεις παρακάτω λόγους που με ωθούν να γράψω “ατόπημα” το άρθρο σας.

1ον. Μέσα απ’ το θεατρικό παιχνίδι, τα 95 παιδία που σπουδάζουν εκεί τώρα, κτίζουν μια ασφαλής προσωπικότητα που τους είναι πολύ χρήσιμη σήμερα, αλλά κι όταν θα μεγαλώσουν και θα πρέπει να βγουν στη κοινωνία για να παλέψουν με τις καθημερινές κακοτοπιές, θα έχουν όλα τα εχέγγυα να σταθούν αντάξια απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Που όπως όλοι γνωρίζουμε πως δεν είναι και λίγα!

Τούτα, λοιπόν, τα παιδιά, περνούν δωρεάν, ψυχαγωγικά και δημιουργικά το χρόνο τους με την μαθητεία των θεατρικών παιχνιδιών. Και που σε αντίθετη περίπτωση, πιθανών να ανάλωναν τον ελεύθερο χρόνο τους, μπροστά στη τηλεόραση, σε play stations και στις καφετέριες… Με άγνωστες τις αυριανές κοινωνικές προεκτάσεις γι αυτά.

2ον. Η εθελοντική θεατρική ομάδα ενηλίκων τώρα, πέρα απ’ την δωρεάν ψυχαγωγία που προσφέρει στους Μεγαρείς, επιτελεί και αρκετό κοινωνικό έργο. Καθώς οι θεατρικές παραστάσεις τους, μπορούν να “αναμετρηθούν” μόνο με τις σοβαρές κλασικές παραστάσεις των πολλών χιλιάδων ευρώ που ανεβαίνουν στην υδροκέφαλη Αθήνα.

3ον. Θέλω να πιστεύω, ότι δεν κρύβεται τίποτα πίσω απ’ την αυτή αρθρογραφία σας και πως μόνο ήταν, μια “άσκεφτη” δημοσιογραφική στιγμή/ενέργεια στο να προλάβετε την δημοσίευση…

4ον. Ναι, θα συμφωνήσω μαζί σας, ότι, το έθνος μας βρίσκεται μέσα στις οικονομικές συμπληγάδες και ασφυκτιά. Και κάτι που από πάντα γινόταν, μιας και είμαστε μια οικονομικά εξαρτημένη χώρα… Όμως σαν δημοσιογράφος, θα γνωρίζετε ότι ο πολιτισμός δεν έπαψε να υφίσταται ούτε εκείνα τα μαύρα χρόνια της Γερμανικής κατοχής. Σαν παράδειγμα, θα θυμάστε φυσικά τα επικά πλέον τραγούδια της Σοφίας Βέμπο, αλλά και εκατοντάδες θεατρικές παραστάσεις που μετέφεραν μηνύματα ελπίδας και λευτεριάς…

Αλήθεια, εσείς κε Νικόλιζα, εργάζεστε στη κρατική τηλεόραση και μάλιστα στη ψυχαγωγική εκπομπή της κας Τσουκαλά. Θα ήθελα να σας ρωτήσω, εάν ποτέ νοιώσατε την ανάγκη να προβάλατε τον σκληρό αγώνα του πολιτισμού που γίνετε στη πόλη σας; Διότι πολιτισμός δεν είναι μόνο οι παραδώσεις αλλά και το σήμερα που δημιουργεί θεμελιώνοντας υγειές κοινωνικές διαδρομές για το αύριο του τόπου, της πατρίδας.

Άννα Μ.

Πρώτη απάντηση:

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΓΑΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΝΙΚΟΛΙΖΑ

Αγαπητή φίλη, αγαπητό blog

Επειδή αναφέρεστε προσωπικά στην εφημερίδα και σε εμένα, μπορώ να σας απαριθμήσω πλήθος λόγους για τους οποίους δεν μπορεί και δεν πρέπει να κλείσει το δημοτικό θέατρο Μεγάρων. Όμως για σκεφτείτε: μια παράσταση των 40 χιλιάδων ευρώ όπως είναι ο «Δόν Κιχώτης» πόσο εύκολα μπορεί να πραγματοποιηθεί και με 20 χιλιάδες ευρώ αν όλοι μαζί προτάξουμε τον πολιτισμό και όχι το χρήμα.

Δείτε τα ποσά του φωτισμού, του σκηνοθέτη, των σκηνικών και θα καταλάβετε γιατί αντιδρώ και θα αντιδρώ σε κάθε περιττό έξοδο, όταν αγαπητή συμπολίτισσα εμένα κάθε μήνα με επισκέπτονται πάνω από 100 άτομα για να τους δοθεί μια δωροεπιταγή τροφίμων που δίνει ο ευεργέτης μας Νικόλαος Στρατουδάκης. Αυτά τα άτομα λοιπόν δεν έχουν τα προς το ζην. Αντί να ψάχνουμε λοιπόν ευεργέτες για να ζήσουν οι συμπολίτες μας {προσέξτε είναι θέμα επιβίωσης και καλό είναι κάθε 1η του μήνα να έρχεστε να βλέπετε αυτή την οικονομική εξαθλίωση που υπάρχει}, καλό θα ήταν το Δημοτικό Θέατρο Μεγάρων να γίνει μια βιώσιμη επιχείρηση που εκτός της προσφοράς πολιτισμού που θα δίνει στο Μεγαρικό λαό, θα μπορεί να επιβιώσει και οικονομικά. Άλλωστε είναι γνωστή η φράση του πρωθυπουργού και ρητά ανέφερε πως «όποια επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει θα κλείνει». Καταλαβαίνετε φαντάζομαι την οικονομική λαίλαπα που έρχεται!

Γιατί θα πρέπει λοιπόν αυτό το δύσμοιρο κράτος να πληρώνει συνεχώς δημοτικές ή κρατικές επιχειρήσεις και κατεπέκταση να πληρώνουμε και εμείς;

Πρώτα ο δήμος θα πρέπει να λέει πόσα χρήματα πρέπει και μπορεί να δαπανήσει για το δημοτικό θέατρο και κάθε άλλη δημοτική επιχείρηση και όχι οι δημοτικές επιχειρήσεις στον δήμο.

Αλήθεια ρώτησε κανείς κάποιον υπεύθυνο αν υπάρχουν τα χρήματα αυτά για να πραγματοποιηθεί η κάθε παράσταση;

Μιλήσατε για την Σοφία Βέμπο τα επικά τραγούδια και το θέατρο την εποχή της Γερμανικής Κατοχής. Σας ενημερώνω πως αυτό γινόταν είτε με εισιτήριο στα περίφημα «μπουλούκια» και στα μεγάλα θέατρα της εποχής, είτε εντελώς δωρεάν από τις θεατρικές ομάδες οι οποίες πραγματικά ήθελαν να δώσουν τους δικούς τους αγώνες πολιτισμού. Ποτέ δεν υπήρχαν {εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων} κρατικές ή δημοτικές επιχορηγήσεις. Ξέρετε τότε οι θεατρικές ομάδες, ακόμα και με μια κουρελού ή ένα σεντόνι δημιουργούσαν μεγαλόπνοες παραστάσεις και αφύπνιζαν τον ελληνικό λαό. Ναι, ναι έτσι με μια κουρελού!

Γιατί θέατρο δεν σημαίνει πάντα πλούσιος φωτισμός, πλούσια σκηνικά, καταχωρήσεις στον Τύπο.

Πάρτε παράδειγμα τις «Νταντάδες» στο θέατρο «Ζίνα» που η παράσταση αυτή για να ανέβει εκτός θεατρικής σκηνής Αθηνών δεν υπερβαίνει τις 6-7.000 ευρώ. Και πρωταγωνιστές; Καρακατσάνης, Κωνσταντίνου, Χρυσικάκος.

Πάρτε για παράδειγμα την παράσταση του Γιάννη Μόρτζου με τον Πέτρο Ξεκούκη που δεν υπερβαίνει τις 3.000 ευρώ.

Μπορώ να σας απαριθμήσω δεκάδες παραστάσεις.

Της Κάρμεν Ρουγγέρη οι παραστάσεις δεν υπερβαίνουν τα 3.000 ευρώ με πλούσια σκηνικά και πλήθος νέων ηθοποιών.

Αν λοιπόν όλοι εσείς, εμείς, αυτοί, θέλουμε να προτάξουμε τον πολιτισμό μέσα από το θέατρο, ας χαμηλώσουμε τους τόνους, ας σκεφτούμε πιο οικονομικές λύσεις και ας αφήσουμε τις φαντασμαγορικές παραστάσεις. Άλλωστε το θέατρο ανέκαθεν μπορούσε να δημιουργήσει πολιτισμό κάτω από οποιεσδήποτε καταστάσεις.

Νομίζω πως ίσως δεν γνωρίζετε ότι από 17 ετών μεγάλωσα και ανατράφηκα δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη, την Ελένη Ζαφειρίου, την Ίλυα Λιβυκού, την Σμάρω Στεφανίδου, τον Λυκούργο Καλλέργη, την Άννα Καλουτά, τον Κώστα Χατζηχρήστο και δεκάδες άλλους. Όλα αυτά λοιπόν περί θεάτρου και πολιτισμού τα γνωρίζω μπορώ να σας πω καλύτερα από τον καθένα και καυχιέμαι γι΄ αυτό.

Όμως θα σας παρακαλούσα, αν δεν γνωρίζετε τι έχω πράξει και τι έχω κάνει εγώ για τον πολιτισμό των Μεγάρων, καλό θα είναι πριν γράψετε κάτι δημοσίως να το γνωρίζετε! Γιατί ίσως εκτεθείτε εσείς στο μέλλον.

Από το 1994 και μέχρι σήμερα κάνω περήφανα τα Μέγαρα όπως και ο συμπολίτης μας και σπουδαίος ηθοποιός Πέτρος Ξεκούκης.

Δεκάδες ίσως και εκατοντάδες είναι οι εκπομπές που έχω κάνει με θέμα τα Μέγαρα, τον πολιτισμό κλπ.

Το άρθρο λοιπόν του φύλλου της τελευταίας «Νέας Πνοής» δεν είναι προμήνυμα κανενός κακού. Απλά πάντα «οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους». Και όταν το ταμείο είναι μείον, τότε υποκύπτουμε σε φθηνότερες λύσεις, μιας και πρωτεύοντας ρόλος όπως λέτε είναι ο πολιτισμός και το θέατρο για τα Μέγαρα.

Τελειώνοντας πρέπει να σας ενημερώσω αγαπητή φίλη πως όλο το έμψυχο δυναμικό του Δημοτικού Θεάτρου {το οποίο σαφώς και δεν θα κλείσει όπως έχω ενημερωθεί} μπορεί να δουλέψει όπως δούλευε για τον πολιτισμό των Μεγάρων.

Κόβοντας ο δήμος 10 ή 20.000 ευρώ από τα έξοδα δεν κόβεται τίποτα από τα παιδιά τα οποία δίνουν αμισθί τις υπηρεσίες τους. Αλλά κόβεται από αυτούς που πληρώνονται για να εργαστούν στο Δημοτικό Θέατρο Μεγάρων που θέλουν όπως λέτε {και το πιστεύουμε} να προσφέρουν πολιτισμό.

Άρα, ως προς τι η ενόχληση αγαπητή Άννα!

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Νικόλαος Νικόλιζας

Δημοσιογράφος

Αυτό το άρθρο προέρχεται από το megara press Megara Press http://megara-press.blogspot.com/#ixzz16jlKZiMF
Αυτό το άρθρο προέρχεται από το megara press
Under Creative Commons License: Attribution

Δεύτερο μήνυμα:

Κουρελούδες η συνέχεια για τον πολιτισμό των Μεγάρων;

Αγαπητό blog σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ για την φιλοξενία των προβληματισμών μου.

Χαίρετε αγαπητέ κύριε Νίκο Νικόλιζα.

Ένα κείμενο απάντηση, που δεν αναλώνεται στην ουσία του θέματος, παρά στη προσωπική προβολή δυο – τριών ανθρώπων (έξωθεν του ίδιου του “προβλήματος”), δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκαιρη και έγκυρη απάντηση, παρά μόνο διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Για άλλη μία φορά, μέσα απ’ το κείμενο που δόθηκε/στάλθηκε στα blogs σαν απάντηση:

Ο συγγραφέας του, καταφέρετε με λαϊκίστικο ύφος κατά του πολιτισμού.

Δεν απαντήσατε τι θα γίνει με τα 100 περίπου παιδιά, που σπουδάζουν δωρεάν τον πολιτισμό και κτίζουν ένα υγειές χαρακτήρα μέσα απ’ τα θεατρικά παιχνίδια και που θα τους “οπλίσει” για να αντιμετωπίσουν την σκληρή πραγματικότητα της αυριανής κοινωνίας!

Ούτε βέβαια, δόθηκε η απάντηση και για την ουσία των παραστάσεων του έργου που δουλεύεται άμισθα /εθελοντικά και συνεχόμενα επτά μήνες τώρα, από 40 ανθρώπους. Όπου μόνο στόχο και σκοπό έχουν, το πολιτισμό και την ψυχαγωγία του απλού πολίτη.

(Εδώ, θα πρέπει να ενημερώσω, πως πάσα κατεύθυνση, ότι οι ερασιτέχνες ηθοποιοί, όλοι συμπολίτες σας. Δεν περίμεναν κανένα κύριο είτε κυρία, να τους ευαισθητοποιήσει για τα οικονομικά προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα. Έχουν ήδη από καιρό προσφέρει τις κοινωνικές υπηρεσίες τους και θα συνεχίσουν να το πράττουν, σε διάφορες εκδηλώσεις αγάπης. Π.χ. επισκέψεις στα σπίτια «ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ», κουμπαρά με σεβαστό ποσόν σε συνεργασία με το «ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» της περιοχής Περιστερίου και άλλα πολλά που δεν θα πρέπει να λέγονται. Διότι ο πολιτισμός συμβαδίζει με την ταπείνωση και την ησυχία, μια και τα ίδια τα έργα του είναι εκείνα που τον εκφράζουν.)

Γράφετε ακόμη, αγαπητέ δημοσιογράφε, απλά για κάποιες Αθηναϊκές παραστάσεις με ευτελή χρηματικά ποσά και εδώ θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με τα γραφόμενά σας. Καθώς με τούτα τα χρήματα, ούτε το κλειδί στο θέατρο δεν θα τους επέτρεπαν να μπουν! Όχι, να ανέβουν, τουλάχιστον, 15 – 18 παραστάσεις, όπως συνήθως γίνεται στη πόλη για να προλάβουν όλοι οι συμπολίτες να ψυχαγωγηθούν.

Γράφετε ακόμη με το ύφος του “νικητή” και καθώς αφήνετε να θεωρηθεί ότι υπάρχει εκείνο το “κάτι”… ΚΑΙ που πιθανών, θα σας χαρούμε να εμπλέκεστε ενεργά στης νέας Δημοτικής Αρχής τα δρώμενα.

Επιδεικνύετε κουρελούδες!

Κουρελούδες, λοιπόν, η συνέχεια για τον πολιτισμό της πόλης των Μεγάρων!!!

Αν πράγματι είναι οι κουρελούδες, για τον πολιτισμό της πόλης;

Εύγε σας!

Σας χαιρετώ με εκτίμηση.

Άννα Μ.

Δεύτερη απάντηση:

Προς την αγαπητή Άννα {χωρίς ονοματεπώνυμο} που κρύβεται πίσω από την ανωνυμία της!

Αγαπητή Άννα {χωρίς ονοματεπώνυμο}

είτε θέλεις να δείξεις ότι δεν αντιλαμβάνεσαι ως «νοήμων άνθρωπος που προσφέρει στον πολιτισμό» τις απαντήσεις που σας έδωσα, είτε απλά θέλεις να περνάς την ώρα σου γράφοντας για «λαϊκίστικες πρακτικές».

Σου υπενθυμίζω ότι η λέξη «λαϊκισμός» εφευρέθηκε ή αν θέλεις πολυχρησιμοποιήθηκε μετά την μεταπολίτευση από όλους εκείνους που σήμερα έφεραν στο χείλος του γκρεμού την Ελλάδα, και απαντούσαν σε οποιονδήποτε σήκωνε κεφάλι ότι «λαϊκίζει». Αν ο λαός λοιπόν για σένα είναι κάτι ατιμοτικό, καλύτερα να μην προσφέρεις στον πολιτισμό των Μεγάρων. Γιατί τα Μέγαρα στηρίζονται στον απλό λαό και όχι στον «υποτιθέμενο λαό» που εσείς ενστερνίζεστε.

Και κάτι άλλο: μήπως τα χρήματα που έχουν εισπραχθεί από το μπαράκι στο «Στρατουδάκειο» με όλες τις παραστάσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα καθώς και από το «Μεγάρων γη» είναι ένα καλό κομπόδεμα για το Δημοτικό Θέατρο ώστε να γίνει βιώσιμη επιχείρηση; Γιατί για αυτό το θέμα δεν λέτε λέξη; Γνωρίζετε κάτι; Πρέπει να γνωρίζουμε και εμείς για τα έσοδα και τα έξοδα;

Όσο για το αν θα εμπλακώ ενεργά αγαπητή μου Άννα στον πολιτισμό και στην προβολή της πόλεώς μου, αν μου ζητηθεί φυσικά και θα το κάνω, όπως το έκανα επι Γεωργίου Καστάνη Λιάντρου, όπως έκανα επι Χρυσοστόμου Σύρκου. Μόνο που θα είναι εντελώς αμισθί. {Προσέξτε την λέξη: αμισθί. Όχι τα παίρνω από τη μια τσέπη και να τα βάζω στην άλλη}. Αμισθί. Κατάλαβες αγαπητή μου Άννα {χωρίς ονοματεπώνυμο};

Αλλά μήπως τελικά δεν είμαι ο μόνος που αντιδρώ; Για διαβάστε το «Μεγαρικό Τύπο» με όλους τους παλαιούς υποστηρικτές του Δημοτικού Θεάτρου για το τι σούρνουν και μετά δώσε και εσύ την δική σου θεατρική παράσταση από το διαδίκτυο

Όσο για τις κουρελούδες; Μάλλον δεν γνωρίζετε από θέατρο, αφού οι συγκλονιστικότερες παραστάσεις έγιναν και γίνονται σε ένα σκηνικό με ελάχιστα «κομφόρ» και σχεδόν μηδενικά έξοδα σκηνικών. Αλλά βλέπετε «με ξένα κόλυβα κάνουμε μνημόσυνο» εδώ στα Μέγαρα και χωρίς μάλιστα να έχει εγκριθεί η παράσταση αυτή ούτε από την απερχόμενη διοίκηση πόσο μάλλον από τον κ. Μαρινάκη, ο οποίος δεν έχει αναλάβει ακόμα.

Αλλά αγαπητή μου Άννα, γνωρίζεις από θέατρο, θέλεις να κάνεις κριτική όμως κρύβεσαι πίσω από την ανωνυμία σου. Αλήθεια ποιοι είναι οι φόβοι σου αγαπητή Άννα και δεν γράφεις με το πραγματικό σου ονοματεπώνυμο;

Και φυσικά χωρίς ονοματεπώνυμο δυστυχώς οι απόψεις σου, μάλλον είναι «ένας κόκος άμμου»!

Σε φιλώ και σε ασπάζομαι τελευταία φορά

Νικόλαος Νικόλιζας

————————————————————————————————-

Megara Press: Γνωρίζουμε ποιά είναι η κυρία Άννα Μ. Το e-mail της αντιστοιχεί σε πραγματικό πρόσωπο που το χρησιμοποιεί στο facebook. (στην μπάρα αναζήτησης βάλτε το και θα δείτε). Όμως για να δημοσιοποιήσουμε το πλήρες ονοματεπώνυμο της θα πρέπει ένα από τα δύο ή και τα δύο παρακάτω να συμβαίνουν:

1) να έχει ταυτοποιηθεί η διέυθυνση κατόπιν προσωπικής επαφής και

2) να έχει δημοσιοποιηθεί στον τοπικό τύπο.

Αν έχει συμβεί το 2ο θέλουμε από την κ. Άννα σαρωμένο αντίγραφο της εφημερίδας.

 

Αυτό το άρθρο προέρχεται από το megara press Megara Press: Προς την αγαπητή Άννα {χωρίς ονοματεπώνυμο} που κρύβεται πίσω από την ανωνυμία της! http://megara-press.blogspot.com/2010/11/blog-post_29.html#ixzz16jmQN4Si
Αυτό το άρθρο προέρχεται από το megara press
Under Creative Commons License: Attribution

Τρίτο ευχαριστήριο μήνυμα:

Αγαπητοί διαχειριστές των blogs «Megara press», «Megara today»,

«Megaramme». Απ’ τις δύο διαστρεβλωμένες και άτοπα, λαϊκίστικες «ταπεινωτικές» απαντήσεις (προσωπική μου άποψη), του κου. Ν. Νικόλιζα, προς τον πολιτισμό της πόλης των Μεγάρων, δεν μου επιτρέπετε να συνεχίσω. Διότι νομίζω, πως έχει ξεπεράσει κάθε ανθρώπινη και παράλληλα δημοσιογραφική δεοντολογία!

Αφήνω πλέον το αναγνωστικό κοινό σας, να κρίνει για την πορεία των πραγμάτων στο πολιτισμό της πόλης των Μεγάρων, και το σκοπό/στόχο του καθένα μας, καθώς ξεκάθαρα φαίνεται μέσα απ’ τις αναρτήσεις των κειμένων μας.

Σας ευχαριστώ και πάλι για την φιλοξενία των, κατά καιρούς, κειμένων που σας στέλνω.

Παρακαλώ, δεχτείτε τα ταπεινά μου συγχαρητήρια, για το έργο της κοινωνικής αφύπνισης που προσφέρετε στο τόπο.

Με εκτίμηση.

Άννα Μ.

Υ.Γ.

1. Το μήνυμα ετούτο είναι προσωπικά για εσάς.

2. Το όνομά μου είναι: Άννα Μ….. και φυσικά δεν θα με ενοχλούσε να αναρτηθεί, απλά, νομίζω πως το επίθετό μου είναι «άγνωστο» στο Μεγαρικό λαό και άλλωστε, ο σκοπός των κειμένων μου (όπως ήδη θα έχετε αντιληφτεί) δεν έχει την μορφή της προσωπικής διαφήμισης είτε την όποια κοινωνική, ή εμπορική αξία προς το δικό μου όφελος…

Με εκτίμηση.

Άννα Μ.