Η ζωή εμφανίστηκε μαζί με το θάνατο καθώς κι η υγεία μαζί με την ασθένεια στο σύμπαν.

Στη πορεία της ζωής, στις διάφορες φάσεις της, εμφανίζονται ατυχήματα και ασθένειες που επιζητούν άμεση θεραπεία.

Ο άνθρωπος απ’ τους αρχαιότατους χρόνους προσπάθησε να βρει τους κατάλληλους τρόπους θεραπείας για τις διάφορες λαβωματιές και αρρώστιες του.  

Η θεραπευτική πρακτική των διαφόρων υγιεινών προβλημάτων που σήμερα τα αποκαλούμε  με τον γενικό όρο θεραπεία στο τομέα της  «ιατρικής», ξεκίνησε από τα πολύ παλιά χρόνια. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ξεκίνησε από τότε που ο πρωτόγονος άνθρωπος σχημάτισε την ιδέα του φυσικού κακού από το οποίο υπέφερε και απόκτησε, με την πείρα και το πέρασμα των αιώνων, τα μέσα που έπρεπε να χρησιμοποιήσει για την επάνοδο στην κατάσταση της υγείας. Επειδή τον πρώτο καιρό ο άνθρωπος δεν μπορούσε να εξηγήσει όλα που του συνέβαιναν, άρχισε να τ’ αποδίνει δεισιδαιμονικός σε υπερφυσικές δυνάμεις. Αυτό ακριβώς έγινε και με την θεραπεία στη προϊστορική ιατρική.

Οι αρρώστιες θεωρήθηκαν έργα κακών πνευμάτων είτε τιμωρία από μια θεότητα. Έτσι, στη συνέχεια, η θεραπευτική πρακτική ήταν έργο θείας έμπνευσης. Εξαιτίας αυτών των αντιλήψεων, η προϊστορική θρησκεία μονοπώλησε αυτήν την πρακτική και οι «θεραπευτές» ήταν συγχρόνως ιερείς και μάγοι. Σε εκείνη την εποχή οι θεραπευτές γνώριζαν από πείρα, είτε μαθητεία κοντά σε άλλους θεραπευτές, τα είδη τροφών, βοτάνων και άλλων σκευασμάτων τα οποία τα χρησιμοποιούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς.

Στους πρωτόγονους λαούς μέχρι σήμερα , οι θεραπευτές/μάγοι/ιερείς ήσαν και εξακολουθούν να είναι ακόμη, τα πιο σεβαστά πρόσωπα. Οι άνθρωποι τους θεωρούν παντοδύναμους και ικανούς να θεραπεύσουν κάθε πρόβλημα υγείας.

Οι θεραπευτές των πρωτόγονων φυλών  ενεργούν με αλλόκοτους τρόπους.

  • Φορούν παράξενες φορεσιές και τερατόμορφες μάσκες που προκαλούν σεβασμό και τρόμο. Χρησιμοποιούν φυλαχτά για να απομακρύνουν κάθε αρνητικό πνεύμα.
  • Χτυπούν κρόταλα, κόκαλα, πέτρες κι αυτοσχέδια τύμπανα για να φοβηθεί το “κακό” πνεύμα και να φύγει απ’ τον άρρωστο.
  • Δέρνουν, τσιμπούν, κουνούν και πολλές φορές δαγκώνουν τον άρρωστο για να φύγει από αυτόν το “κακό” πνεύμα.
  • Χτυπούν ακόμη και τους κορμούς των κοντινών δένδρων για να φύγει το αρνητικό πνεύμα, γιατί νομίζουν ότι εκεί κατοικεί.
  • Δίνουν στους παθόντες αηδιαστικές ουσίες και χρησιμοποιούν άσχημες μυρουδιές ώστε να κάνουν εμετό και να αποβάλουν από μέσα τους το “κακό”.
  • Τον άρρωστο τον  βουτούν σε ζεστό και κρύο νερό εναλλάξ, ενώ έχουν δίπλα του ένα ζώο ή πτηνό είτε κάποιο ομοίωμα, ώστε βγαίνοντας απ’ τον παθόντα το αρνητικό πνεύμα να πάει στο ζώο που κατόπιν θα θυσιαστεί.
  • Καταφεύγουν σε διάφορα αντικείμενα, που πιστεύουν ότι έχουν θεϊκές ικανότητες, όπως τα ξόανα και τα είδωλα που δέχονται ότι έχουν υπερφυσικές δυνάμεις  ενώ παράλληλα τα θεοποιούν.   

 

Το παράξενο βέβαια είναι, ότι την ίδια σχεδόν “γνώση” έχουν και πολλά ζώα, που κατορθώνουν μόνα τους να θεραπεύουν ορισμένες  αρρώστιες και τραυματισμούς.

 Σχεδόν όλα τα πρωτεύοντα έχουν θεραπευτικές γνώσης. Π.χ. ο πίθηκος όταν  τραυματιστεί ανεβαίνει στη κορυφή ενός δένδρου και γλύφει πολύ καλά το τραύμα του. Κατόπιν μασά καρπούς και φύλλα όπου το σκεπάζει με αυτό το μίγμα για να μην μολυνθεί. (ασηψία)

Ο γορίλας βγάζει το ξύλο που τον τρύπησε και βάζει φύλλα με δύναμη επάνω στο τραύμα. (αιμοστασία).

Ο πελαργός, που είναι φύση δυσκοίλιος, παίρνει με το ράμφος του νερό και το εισάγει τακτικά στο απευθυσμένο. (υποκλυσμός)   

Οι σκύλοι και οι γάτες τρώνε διάφορα χόρτα σαν καθαρτικό.

Οι ιπποπόταμοι απλώνουν λάσπη στο δέρμα τους για να μην το ξεράνει ο ήλιος. (ηλιοπροστασία)  και πολλά άλλα…

 Συνεχίζεται…..