ΑΠΕΡΓΙΑ 

 
Γυναίκες μοδίστρες σε απεργία στη Νέα Υόρκη το 1918.
 

ΑΠΕΡΓΙΑ

 

 

Κυβερνόντες πολιτικοί σήμερα της Ελλάδας, σε απεργία του 2009 σαν αντιπολίτευση…  

 

ΑΠΕΡΓΙΑ

 

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ.

Η απεργία δεν είναι ένα νέο δικαίωμα της ανθρωπότητας, όπου συνήθως την χρησιμοποιεί για να επιδείξει την μαζική απόκρουση των εργαζομένων, έναντι των αρνητικών μέτρων που λαμβάνονται απ’ τον εκάστοτε εργοδότη και για να κατοχυρωθούν οι εργασιακές της διεκδικήσεις.
Απεργία, συχνά καλείται μια ημερήσια είτε ολοήμερη παύση εργατικής προσφοράς, ή μια ολιγόωρη στάση εργασίας που προκαλείται από την μαζική άρνηση των εργαζομένων για να εκτελέσουν την μισθωμένη εργασία τους. Η απεργία πραγματοποιείται συνήθως σαν απάντηση στις δίκαιες “απαιτήσεις ” των εργαζομένων.
Οι απεργίες αποδείχτηκαν σημαντικές κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, όταν η μαζική εργασία έγινε δηλωτική και συστηματική σε εργοστάσια και ορυχεία. Στις περισσότερες χώρες δε, δηλώθηκε από τον εκάστοτε συνταγματικό τοπικό νόμο πολύ γρήγορα παράνομη, δεδομένου ότι οι ιδιοκτήτες των εργοστασίων είχαν πολύ μεγαλύτερη πολιτική εξουσία από τους εργαζομένους. Οι περισσότερες Δυτικές χώρες, εν μέρει μόνο την νομιμοποίησαν στα τέλη του 19ου και κάποιες άλλες στις αρχές του 20ου αιώνα.
Οι απεργίες που χρησιμοποιήθηκαν μαζικά και ενωμένες απ’ τον λαό έφεραν πάντα θετικά αποτελέσματα. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα, είναι η απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ με επικεφαλής τον Λεχ Βαλέσα. Τούτη η απεργία υπήρξε σημαντική στον αγώνα για την πολιτική αλλαγή στην Πολωνία, ήταν μια τεράστια λαϊκή απεργιακή εξέγερση και με την κινητοποίηση της συνέβαλε ώστε να γίνει η αρχή για την πτώση των κουμμουνιστικών κυβερνήσεων της Ανατολικής Ευρώπης.
Η απεργία έχει μια πολύ μακρά πορεία στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Προς το τέλος της 20ης δυναστείας, υπό του Φαραώ Ραμσή στην αρχαία Αίγυπτο, στις 14 Νοέμβρη 1152 π.Χ., οι τεχνίτες της βασιλικής Νεκρόπολη στο Deir el-Medina οργάνωσαν την πρώτη γνωστή απεργία ή εξέγερση των εργαζομένων που έχει καταγραφεί στην ιστορία. Η εκδήλωση της απεργιακής εξέγερσης αναφέρετε λεπτομερώς σε ένα πάπυρο εκείνης της εποχής και ο οποίος έχει διατηρηθεί, και βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Τορίνο.
Η χρήση της αγγλικής λέξης «strike» εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1768, όταν οι ναύτες διαδήλωσαν στο Λονδίνο, για να αφαιρεθεί η topgallant απ’ τα πανιά των εμπορικών πλοίων στο λιμάνι, κι έτσι υπήρξε μια πρωτοφανής “παράλυση” στον απόπλου των πλοίων και η πρώτη καταγεγραμμένη απεργία στην Αγγλία.
Η κατοχύρωση του δικαιώματος της απεργίας του Μεξικανικού Συντάγματος ήταν η πρώτη συνταγματική νόμιμη κατοχύρωση του δικαιώματος της απεργίας, στο σύγχρονο κόσμο απ’ το 1917.
Σήμερα οι περισσότερες απεργίες γίνονται ωθούμενες απ’ τα εργατικά συνδικάτα, συνήθως κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Καθώς το αντικείμενο των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι να επιτευχθεί μια θετικότερη σύμβαση μεταξύ της εργασιακής προσφοράς του εργαζόμενου και τις οικονομικές επιδοτήσεις του εργοδότη.
Σε πολλές Δυτικές χώρες οι απεργίες δεν έχουν νομική προστασία παρά μόνο εν μέρει, δηλαδή θα πρέπει πρώτα να υπάρξει μια επίσημη ψηφοφορία όλων των μελών των εργασιακών συνδικάτων. Ακόμη και έτσι όμως, μπορεί να καταλήξει στη κυβερνητική νομική επιβολή διαφορών κυρώσεων για τα μέλη του συνδικάτου που θα συμμετέχουν στην απεργία αλλά και κατά του εργατικού συνδικάτου. Αυτές οι απεργίες ονομάζονται: «wildcat strikes». Τούτο το νομικό καθεστώς ισχύει συχνά στην περίπτωση των απεργιών που δεν πραγματοποιήθηκε η κυβερνητική επικύρωση στην επίσημη ψηφοφορία των μελών της Ένωσης, όπως απαιτείται σε ορισμένες χώρες όπως είναι και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι απεργίες μπορεί να είναι ειδικές και για ένα συγκεκριμένο εργασιακό χώρο, ή για έναν εργοδότη, ή μια ξέχωρη “μονάδα” μέσα σε ένα χώρο εργασίας, ή ακόμη μπορεί να επεκταθεί και σε ολόκληρο τον κλάδο, ή για τον κάθε εργαζόμενο σε μια πόλη ή χώρα και να ονομασθεί τούτη η απεργία γενική.
Υπό ορισμένες συνθήκες, απεργίες μπορεί να γίνουν προκειμένου να ασκηθεί πίεση στο κράτος ή άλλες κρατικές αρχές είτε μπορεί να είναι μια απάντηση σε ανασφαλείς συνθήκες στο χώρο εργασίας.

 

 

 

Annyra P. Ezmperg.