Αρχαίο φρέαρ.
 
 

Κλεάνθης ο Φρεαντλής 331-232 π.Χ.

 

 

Ο Κλεάνθης ήταν Έλληνας Στωικός στοχαστής, φιλόσοφος όπου καταγόταν από την Άσσο της Ιωνίας.

Στο αναρτημένο κείμενο, αφιέρωμα τούτο, θα μελετήσουμε μόνο την ποιητική του πλευρά. Καθώς πέρα από τα φιλοσοφικά του ενδιαφέροντα ασχολήθηκε και με την “θρησκευτική” ποίηση. Με τούτη την ποίηση ο Κλεάνθης επιδίωξε κυρίως να εκλαϊκεύσει τις φιλοσοφικές του αντιλήψεις.

Το επίθετο Φρεαντλής υιοθετήθηκε από την βιοποριστική εργασία του. Αντλούσε από κάποιο φρέαρ (πηγάδι), της νύχτες νερό για να ποτίζονται τα περιβόλια, οι κήποι.

Σαν ποιητική τέχνη αν και είναι πολύ προσεγμένη τεχνικά, δεν έχει τον αέρα, την πνοή για να σε ταξιδεύσει. Δηλαδή, έχει ηθικά συνειδησιακά όρια, κι όχι εγκεφαλικές, νοητικές ελευθερίες προς την αντίληψη και την προσωπική κατανόηση.

Ας μελετήσουμε ένα ποίημα του και που το είχε ονομάσει: Ύμνο στο Δία.

 

«Ύμνος στο Δία»

 

Χαίρε Δία πολυώνυμε, δόξα των αθανάτων,

της φύσης παντοκράτορα αρχηγέ, με νόμους

που όλο τον κόσμο κυβερνάς. Γι’ αυτό οι θνητοί, πατέρα,

πρέπει να σε δοξάζουνε και να σε προσκυνούνε.

Όλοι από σε γεννιόμαστε, παίρνουμε τη μορφή σου,

όσοι θνητοί και ζωντανά έρπουν στη γη ετούτη.

Γι’ αυτό κι εγώ παντοτινά θα υμνώ τη δύναμή σου.

Ο κόσμος όλος, που στη γη στριφογυρίζει

εσένα έχει γι’ αρχηγό και πειθαρχεί σ’ εσένα.

Εσύ κρατάς στα χέρια σου ανίκητο υπηρέτη

τον κεραυνό τον πύρινο, που αιώνια ζει κι υπάρχει,

κι όταν στη Γη γκρεμίζεται, όλα τα καταστρέφει.

Εσύ το λογικό κρατάς κι εσύ το κατευθύνεις

μικρούς μεγάλους για να βρει, φώτιση να τους φέρει.

Χωρίς εσένανε, θεέ, έργο ποτέ κανένα

στη γη να γίνει δε μπορεί, ούτε στον πόντο πέρα,

μα είτε και στο θεϊκό το θόλο του αιθέρα,

εκτός απ’ όσα οι κακοί κάνουν από βλακεία.

Εσύ όμως και τ’ ανώφελα ωφέλιμα τα κάνεις,

δίδεις στο άμορφο μορφή, φιλιώνεις και την έχθρα.

Και τα καλά και τα κακά, όλα μαζί από σένα

ενώθηκαν αρμονικά στο λόγο τον αιώνιο,

που μόνο οι κακοί θνητοί ζητούν να αποφύγουν,

οι δύστυχοι, που ενώ ποθούν των αγαθών την κτήση,

δε βλέπουνε και δεν ακούν τον θεϊκό το νόμο,

ενώ σ’ αυτόν αν πείθονταν, θα ζούσαν μ’ ευτυχία…

 

Στο ποίημα ετούτο ανακαλύπτουμε πως για τον αναγνώστη, έχει μεγαλύτερη αξία ο φιλοσοφικός στοχασμός, παρά το ίδιο το ποίημα.

 

 

Πηγή εικόνας:

http://grmath4.phpnet.us/mathimatikoi/eratosthenes_of_cyrene/eratosthenes_of_cyrene.files/erato_pigadi.gif

 

Annyra P. Ezmperg.

 

 

Advertisements