Υπατία Επιστήμονας Φιλόσοφος 370-415 μ.Χ. (Μέρος 2ον ). 

 

  

 

Η εποχή που έδρασε η φιλόσοφος Υπατία, είναι η ταραγμένη εποχή που φέρει την ακριβή εικόνα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καθώς κάνει “σπασμωδικά” ανοίγματα προς την πρότερη αιματοβαμμένη, επικηρυγμένη και καταδυναστευμένη, από αυτούς, χριστιανική θρησκεία. Παλατιανές δολοπλοκίες, ασταθείς φιλοσοφικές και θρησκευτικές αρχές για τους Αυτοκράτορες, για τους “Ρωμαίους πολίτες”, ανεπιτυχείς πόλεμοι και τα συνεχόμενα αυτοκρατορικά διατάγματα να στρέφονται με μανία (περισσότερο) κατά του Ελληνικού πνεύματος, της επιστήμης, της φιλοσοφίας. Η Ελληνικές κλασικές αρχές της φιλοσοφίας και οι τέχνες έχουν πλέον αλλοτριωθεί μέσα από τούτη τη Ρωμαϊκή λαίλαπα. Οι έντιμες προσπάθειες των νεοπλατωνιστών με τα πνευματικά ανοίγματά τους προς την σκέψη της Ανατολής, θολώνει όλο και περισσότερο την καθάρια Ελληνική σκέψη της φιλοσοφίας με την λατρεία της θεουργία που εντάχτηκε στις αρχές του νεοπλατωνισμού.

Είναι άγνωστο σε εμάς τι πραγματικά επιθυμούσε η Ελληνίδα επιστήμονας και φιλόσοφος για την νεοπλατωνική σχολή που διεύθυνε, για την ίδια. Ποια ήταν τα μαθήματα που κήρυττε τούτη η διάνοια του πνεύματος; Λίγα μας είναι γνωστά, λιγοστά και ελλιπή άφησε η ομιχλώδη εκείνη εποχή να φθάσουν έως σήμερα. Κάποιες επιστολές προς τη φιλόσοφο απ’ τον Συνέσιο τον Κυρηναίο, μικρά κείμενα του Σωκράτη του Σχολαστικού, του Ιωάννου του Μαλαλά, του φιλόσοφου Δαμασκίου και αργότερα η Εγκυκλοπαίδεια του Σούδα που αναλώνονται στο φρικτό θάνατό της απ’ τη μανία του χριστιανικού όχλου (βάση πάντα των ιστορικών στοιχείων που υπάρχουν), παρά στα επιστημονικά και φιλοσοφικά επιτεύγματα της. Είναι πραγματικά μιαρό για την φιλόσοφο Υπατία, όλο ετούτο το συγγραφικό μυθολογικό πανηγύρι από χριστιανούς και “μυστικιστικά” συστήματα.

Δυστυχώς τους τρεις τελευταίους αιώνες (από το 1700 μ.Χ.), έχει χρησιμοποιηθεί τόσο μελάνι στα χαρτιά, για την επιστήμονα Υπατία, ώστε μας κάνει να την θωρούμε στη σφαίρα της φαντασίας κι όχι της υπαρκτής πραγματικότητας. Έτσι, υπάρχουν αρκετές κατασκευασμένες, έντεχνα είτε άτεχνα, μυθιστορίες για την τραγική φιλόσοφο.

Νομίζω, ότι θα ήταν έντιμο, κάποια στιγμή, οι ταγοί της χριστιανικής θρησκείας να αναθεωρήσουν τα ουσιώδη για την “Αγία” και τα διάφορα συστήματα να καταλάβουν, ότι η επιστήμων και φιλόσοφος Υπατία “αγωνιζόταν” για την ψυχή της και μελετούσε τον χριστιανισμό αναζητώντας τον αληθινό Θεό προς αυτή την κατεύθυνση (μέσα από τις ιστορικές επιστολές του Συνέσιου).

Φθάνει ο φθόνος, το ψεύδος, η παράνοια και η παραπληροφόρηση για την τεράστια του πνεύματος, της επιστήμης, Ελληνίδα Υπατία. Μεταφέροντας τα “σκουπίδια” (από όλες τις δήθεν αληθοφανή μεριές) κάνουμε για άλλη μια φορά, την Μεγάλη (Παγκόσμια Μητέρα του Πνεύματος), Ελλάδα μας σκουπιδότοπο!

Γνωρίζω πως είναι πολύ δύσκολο, τώρα να δούμε αντικειμενικά, με της μόνης αλήθειας την όραση, την πραγματικότητα, είναι δύσκολο να σταματήσουμε το ξενοκίνητο στάλαγμα του δηλητηρίου στο μυαλό μας που μας οδηγεί μακριά της πνευματικής οντότητάς της Υπατίας.

Με συνειδητή λογική, δεν θα πρέπει να παίξουμε στα “ζάρια” το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Στα μυθιστοριογραφόμενα για την Υπατία όλες οι μεριές φέρουν την άδικη ευθύνη.

Σας φέρω ένα μικρό πάλι κείμενο της επιστολής του Συνέσιου, προς την Υπατία, για να μελετήσουμε

 και ίσως διακρίνουμε στις φράσεις την πνευματική ανάγκη και των δύων προς τον Θεό της χριστιανοσύνης.

 

 

 

 

Από το βιβλίο: «Αι επιστολαί του Κυρηναίου, μετά των σχολίων του διδασκάλου Νεοφύτου Ιεροδιακόνου Πελοποννησίου / εκδοθείσαι σπουδή τε επιστασία Ιεροδιακόνου Δημητριέως του Κωνσταντά__.» Βιέννη 1792.

                                                        

Τη φιλοσόφω 81.

Εις ας μη πάντα ο δαίμων (α) αφελέως μου δείναται, αλλά βούλεται όσα γε δείναται (β) Ους μ’ υιών πολλών τε και εσθλών και τιθέως (γ) τοις αδικουμένοις …

 

Σχόλια επί της επιστολής:

(α) Τα κατά συγχώρισιν Θεού γιγνόμενα,υπό του δαίμονος φήσιν. (β) Επιτρέπη δηλ: παρά Θεού πάντα μεν γαρ βούλεση, αλλ’ ου πάντα ης επιτρέπεις. (γ) Βοηθείν.

 

 

 

Ηλεκτρονική πηγή:

http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/b/1/e/metadata-155-0000023.tkl

 

 

Συνεχίζεται…

 

Annyra P. Ezmperg