Υπατία Επιστήμονας Φιλόσοφος 370-415 μ.Χ. (Μέρος 3ον ).

  

 

 

 

 

 

Ποια ήταν η ζωή της, πόσο χρονών ήταν, ήταν παντρεμένη, είχε παιδιά; Κανένας δεν θα μπορέσει να μας απαντήσει για την πραγματική της βιογραφία.

Η μόνη ιστορική πηγή για την επιστήμονα, φιλόσοφο αναγράφεται στον Σωκράτη, στο VII, 15 και δε δύναται να διασταυρωθεί από άλλον ιστορικό συγγραφέα ώστε συνδυαστικά να έχουμε μια πιο σαφή άποψη των γεγονότων, αφού πρόκειται ουσιαστικά για μια μόνη και λιτή περιγραφή.

Έτσι η κύρια πηγή για τον βίο της Υπατίας είναι ο εκκλησιαστικός συγγραφέας, ο Σωκράτης ο Σχολαστικός, σύγχρονος της Υπατίας του οποίου το έργο διακρίνεται για την λιτή του περιγραφή. Μαρτυρεί λοιπόν: Ην τις γυν ν τ λεξανδρείᾳ, τονομα πατα· ατη Θωνος μν το φιλοσφου θυγτηρ ν· π τοσοτον δ προβη παιδεας, ς περακοντσαι τος κατ ατν φιλοσφους, τν δ Πλατωνικν π Πλωτνου καταγομνην διατριβν διαδξασθαι, κα πντα τ φιλσοφα μαθματα τος βουλομνοις κτθεσθαι· δι κα ο πανταχθεν φιλοσοφεν βουλμενοι καττρεχον παρ ατν. Δι τν προσοσαν ατ κ τς παιδεσεως σεμνν παρρησαν κα τος ρχουσι σωφρνως ες πρσωπον ρχετο· κα οκ ν τις ασχνη ν μσ νδρν παρεναι ατν· πντες γρ δι περβλλουσαν σωφροσνην πλον ατν δοντο κα κατε πλττοντο. Κατ δ τατης ττε φθνος πλσατο· πε γρ συνετγχανε συχντερον τ ρστ, διαβολν τοτ κνησε κατ ατς παρ τ τς κκλησας λα, ς ρα εη ατη μ συγχω ροσα τν ρστην ες φιλαν τ πισκπ συμβναι.

Μετάφραση:

«Στην Αλεξάνδρεια έζησε μια γυναίκα με το όνομα Υπατία, κόρη του φιλοσόφου Θέωνα. Είχε μια τόσο ξεχωριστή παιδεία, ώστε υπερτερούσε από όλους τους φιλοσόφους της εποχής της. Η διδακτική της δραστηριότητα την έφερε στην κορυφή της πλατωνικής σχολής, που ιδρύθηκε από τον Πλωτίνο. Αυτή η γυναίκα λοιπόν έπεσε θύμα μηχανορραφιών. Επειδή δηλαδή συναντιόταν συχνά με τον Ορέστη, τον αυτοκρατορικό έπαρχο, διαδόθηκε στον χριστιανικό πληθυσμό η συκοφαντική φήμη ότι ήταν η Υπατία εκείνη που εμπόδιζε τον Ορέστη να καλλιεργήσει φιλικές σχέσεις με τον Κύριλλο, το επίσκοπο της πόλης”.

Ως ιστορικός, παρατηρούμε, ότι ο Σωκράτης είναι πολύ προσεκτικός και αποδίδει καθαρά την ευθύνη του φόνου στον πολιτικό φθόνο της εποχής.

Αντίστοιχη πηγή με του Σωκράτου του Σχολαστικού, και κατά τον 7ο αιώνα, είναι ο Ιωάννης ο Νίκιος, ο οποίος συνέγραψε χρονικό και οποίος μάλιστα επικροτεί το θάνατο της Υπατίας.

Είναι λοιπόν, άγνωστα πολλά από τα κομμάτια από την ζωή της, όπως η χρονολογία γέννησή της και πόσο χρονών περίπου θα ήταν την εποχή του θανάτου της.

Άγνωστο από πού εκπηγάζει σαν το έτος της γέννησης της το 370 μ.Χ. και αυτό πιθανών να ανακαλύφθηκε βάσει αλχημείας μετά το 1700…

Όμως για να είμαστε αντικειμενικοί προς την ιστορική αλήθεια ο Μαλάλας, αναφέρει πως η Υπατία ήταν μεγάλης ηλικίας.

«Κατ κενον δ τν καιρν παῤῥησαν λαβντες π το πι σκπου ο λεξανδρες καυσαν φρυγνοις αθεντσαντες πα ταν τν περιβητον φιλσοφον, περ ς μεγλα φρετο· ν δ παλαι γυν

Αν κρατήσουμε βέβαια τούτη την αλήθεια, για την ηλικία του θανάτου της, τότε θα πρέπει να αλλάξουν αρκετά. Καθώς σαν παράδειγμα, η ταύτιση της (από τους έξω χριστιανικούς κύκλους) με την Αγ. Αικατερίνη (Αγ. Ηικαθαρίνη την αναφέρει ο Βασίλειος τον Θ΄ αιώνα στο πρώτο μηνολόγιο), της βασιλικής οικογένειας Νεωρατάκη της Αλεξάνδρειας, που μαρτύρησε επί Ρωμαίου άρχοντος της Αιγύπτου Μαξιμίνου περί Δ΄μ.Χ. αιώνα. Η Αγ. Αικατερίνη ή Ηικαθαρίνη ήταν νέα κατά τους βιογράφους της.

Εκείνη την εποχή η μαγγανεία, η θρησκεία, η φιλοσοφία και η επιστήμη ήταν ανακατεμένες στις γενικές γνώσεις και διδασκόντουσαν τακτικά μαζί.

Η φιλόσοφος όπως άλλες πηγές αναφέρουν, ε

ίχε γράψει τα σχόλια στα Αριθμητικά του Διόφαντου, στις Κωνικές του Απολλώνιου και στις αστρονομικές εργασίες του Πτολεμαίου. Επίσης, λένε ότι βοήθησε στην αναπαραγωγή των Στοιχείων του Ευκλείδη, που έγινε η βάση για τις μεταγενέστερες εκδόσεις.

 

Συνεχίζεται…

 

Αnnyra P. Ezmperg.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements