Adorable Abnormality
 

I kept the picture in my mnemonic …
guard pictures before you even see them!
problem?
I intended to say!
will not dwell on the word …
repeat the sound of words each time reaching my ears …
will not dwell either on the content …
stress in color the sound of words each time reaching my ears …
certainly consistent
and grasped by invisible rudders
otherwise …

 

Otherwise it will blow from inside my singing birds!
my words
the tone of my voice
would not be able to just flame me to draw out
it would be only way to start the song
but,
even invoked that my throat would expel
will have to rely so
passionate love of
ιτ

most of all live ever caught in a net!

 
May be hidden and my neck with white feathers!
is always a disaster in the making …
Our transformation is lurking …
there to save my panic …
I spent much of his life in fear of transformations

 

I want to ask you my readers felt the most exquisite horror
the most exquisite horror that her own love takes shape in bulk over me like a hawk!
(a metaphor not only asks the rhetorical)
this is why I put the image of the birds!
I do not know what it is that I felt
I only enough to reflect how I presented
immediately and change my unhappiness in a relationship with a victim of vulture
(unless I felt my throat to expand from a tender Twitter
the bird will VASE instead of birds would be the robin)
if you feel any emotion,
took the form of the animal through the swaying,

 

strange beasts would have appeared:
a cobra when it came boiling rage and anger behind the neck, I
however,
of the turtle dove just kept hoarseness who noticed …
(I coughed)
summarize by saying that
times do not mean what you mean, understand, misunderstands
but,
although again not been understood
is
because I refuse to detention or imprisonment in automation words and use them!
anomaly adorable huh?

 

 

Α  loving friend wrote this beautiful poem in the new Greek language.
I tried to translate in English. I am sure that the meanings, and the
spiritual messages that comes from the spirit of the poem is not blocked at the border of any language ….

 

By katabran

 

 http://thalasanna.spaces.live.com/blog/cns!B1B7CD8A231296E8!10208.entry

 

 

 

Κάποια αγαπημένη φίλη έγραψε τούτο το υπέροχο ποίημα στην νεοελληνική γλώσσα.

Εγώ προσπάθησα να το μεταφράσω στην αγγλική, καθώς είμαι σίγουρη ότι τα νοήματα, πνευματικά μηνύματα που βγαίνουν από το πνεύμα του ποιήματος δεν κλειδώνονται στα σύνορα  καμίας γλώσσας….

 

Αξιολάτρευτη ανωμαλία

 

έχω φυλαγμένη την εικόνα στο μνημονικό μου…

φυλάω εικόνες πριν καν τις δω!

πρόβλημα;

εγώ το λέω πρόθεση!

δε θα επιμείνω στη λέξη…

επιμένω στον ήχο των λέξεων που φτάνουν κάθε φορά στα αυτιά μου…

δε θα επιμείνω ούτε στο περιεχόμενο…

επιμένω στη χροιά του ήχου των λέξεων που φτάνουν κάθε φορά στα αυτιά μου…

και συνεπέστατα αρπάζομαι απ αόρατα πηδάλια

αλλιώς…

αλλιώς θα τιναχτεί από μέσα μου κελάηδημα τρυγόνας!

τα λόγια μου

ο τόνος της φωνής μου

δε θα ήταν ικανά μόνο τη φλόγα μου να βγάλουν έξω

δε θα γινόταν μόνο το μέσο για να αρχίσω το τραγούδι

αλλά,

ακόμα και η επίκληση που το λαρύγγι μου θα εξακόντιζε

θα έκαναν να ναι επίκληση

του πιο ερωτοχτυπημένο απ όλα τα ζωντανά που πιάστηκαν ποτέ σε δίχτυ!

ίσως να σκεπαζόταν κι ο λαιμός μου με άσπρα φτερά!

μια καταστροφή είναι πάντα στα σκαριά…

μας καραδοκεί η μεταμόρφωση…

εκεί με σώζει ο πανικός μου…

πέρασα μεγάλο μέρος της ζωής με το φόβο των μεταμορφώσεων

θέλω να σου κάνω αισθητή αναγνώστη μου την πιο θεσπέσια φρίκη

την πιο θεσπέσια φρίκη που το δικό της σχήμα παίρνει ο έρωτας που χυμάει πάνω μου σαν το γεράκι!

(την παρομοίωση δεν τη ζητάει μόνον η ρητορική)

γι αυτό και έβαλα την εικόνα της τρυγόνας!

δεν ξέρω τι είναι αυτό που ένιωσα

μου φτάνει μόνο να αναλογιστώ πώς μου παρουσιάστηκε

και μεταστρέφεται αμέσως η στεναχώρια μου σε μια σχέση όρνιου με κάποιο θύμα

(αν δεν ένιωθα το λαιμό μου να διαστέλλεται από ένα τρυφερό τιτίβισμα

το πουλί που θα βαζα στη θέση της τρυγόνας θα ήταν ο κοκκινολαίμης)

αν κάθε συγκίνηση που νιώθω,

έπαιρνε τη μορφή του ζώου που σαλεύει μέσα της,

τότε…

θηρία παράξενα θα έκαναν την εμφάνισή τους:

μια κόμπρα θα έβγαινε όταν οργίζομαι και βράζει ο θυμός πίσω απ την τραχηλιά μου,

πάντως,

απ την τρυγόνα κράτησα μονάχα τη βραχνάδα…που την πρόσεξες

(έβηξα)

συνοψίζω λέγοντας πως

δεν εννοώ φορές όσα εννοείς, κατανοείς, παρανοείς

αλλά,

αν και πάλι δεν έγινα κατανοητή

είναι

γιατί αρνούμαι να φυλακιστώ ή να φυλακίσω σε αυτοματισμούς τις λέξεις και τη χρήση τους!

αξιολάτρευτη ανωμαλία ε;

 

 

 

Γραμμένο στο ιστολόγιο της λατρεμένης φίλης katabran στις 19/9/2009

http://thalasanna.spaces.live.com/blog/cns!B1B7CD8A231296E8!10208.entry

 

Ευχαριστώ.