Το άγαλμα του Αριστοτέλη που υπάρχει στα Στάγειρα

 

                                                         ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ο Αριστοτέλης είναι ο τελευταίος φιλόσοφος της κλασικής ελληνικής φιλοσοφίας.

Υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα και διδάσκαλος του Αλεξάνδρου Γ΄ (ο Μέγας). Στην εποχή του εθεωρείτο ο πιο πολυμαθής απ’ τους φιλοσόφους που ασχολήθηκαν με τα μεταφυσικά προβλήματα όπου απασχολούσαν την κλασική φιλοσοφία.  Ο Αριστοτέλης θεωρείτε πως ήταν, ο αντιπρόσωπος του ερευνητή-επιστήμονα καθώς παρατήρησε, μελέτησε και ανέλυσε συστηματικά την εξελικτική πορεία της φύσης, των ζώων, του ανθρώπου, του ουρανού και των άστρων.

Είχε την επιστημονική τάση να μελετά διερευνητικά τη σταδιακή εξέλιξη του κοσμικού γίγνεσθαι. Με φιλοσοφικές έννοιες και με σπουδαία ακρίβεια κατέγραψε τις γνώσεις του αναπτύσσοντας τις φιλοσοφικές του θεωρίες. Στα κείμενά του περί Λογικής, Φυσικής και Μεταφυσικής επανεξετάζει διεξοδικά τις θεωρίες των προγενέστερων του φιλοσόφων και τις υποβάλει σε ένα είδος ερευνητικής κριτικής. Έτσι ο Αριστοτέλης παρέδωσε στους μεταγενέστερους (τους μετακλασικούς φιλοσόφους), αξιόπιστες πηγές για τη κλασική φιλοσοφία.

Λίγα λόγια για τον βίο του:    

«Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα αρχαία Στάγειρα της Χαλκιδικής (σημερινή ονομασία της περιοχής Λιοτόπι, μισό χιλιόμετρο νοτίως της Ολυμπιάδας). Ο πατέρας του Νικόμαχος ήταν γιατρός του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα Γ΄, τον οποίο είχε πατέρα ο Φίλιππος.

Ο Αριστοτέλης πρόωρα ορφάνεψε από γονείς και την κηδεμονία του ανέλαβε ο φίλος του πατέρα του Πρόξενος. Ο Πρόξενος, που φρόντισε τον Αριστοτέλη σαν δικό του παιδί, τον έστειλε στην Αθήνα σε ηλικία 17 ετών (367 π.Χ.), για να γίνει μαθητής του Πλάτωνα. Πράγματι ο Αριστοτέλης σπούδασε στην Ακαδημία του Πλάτωνα επί 20 χρόνια (367 – 347), μέχρι τη χρονιά δηλαδή, που πέθανε ο δάσκαλός του. Στο περιβάλλον της Ακαδημίας άφηνε κατάπληκτους όλους ακόμα και τον ίδιο το δάσκαλό του, με την ευφυΐα και τη φιλοπονία του. Ο Πλάτωνας τον ονόμαζε "νουν της διατριβής" και το οίκημά του "οίκον αναγνώστου".

Όταν το 347 π.Χ. πέθανε ο Πλάτωνας, προέκυψε θέμα διαδόχου στη διεύθυνση της σχολής. Επικρατέστεροι για το αξίωμα ήταν οι τρεις καλύτεροι μαθητές του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης, ο Ξενοκράτης και ο Σπεύσιππος. Ο Αριστοτέλης τότε μαζί με τον Ξενοκράτη εγκατέλειψαν την Αθήνα και εγκαταστάθηκαν στην Άσσο, πόλη της μικρασιατικής παραλίας, απέναντι από τη Λέσβο. Στην Άσσο ο Αριστοτέλης δίδαξε τρία χρόνια και μαζί με τους φίλους του κατόρθωσε ότι δεν μπόρεσε ο Πλάτωνας. Συνδέθηκαν στενά με τον Ερμία και τον επηρέασαν τόσο, ώστε η τυραννία του να καταστεί πραότερη και δικαιότερη. Το τέλος του τυράννου όμως ήταν τραγικό. Επειδή προέβλεπε την εκστρατεία των Μακεδόνων στην Ασία, συμμάχησε με το Φίλιππο. Γι’ αυτό τον συνέλαβαν οι Πέρσες και τον θανάτωσαν με μαρτυρικό σταυρικό θάνατο.

Το 345 π.Χ. ο Αριστοτέλης, πέρασε απέναντι στη Λέσβο και εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη, όπου έμεινε και δίδαξε μέχρι το 342 π.Χ. Στο μεταξύ είχε παντρευτεί την ανιψιά και θετή κόρη του Ερμία, την Πυθιάδα, από την οποία απέκτησε μία κόρη, που πήρε το όνομα της μητέρας της. Μετά το θάνατο της γυναίκας του ο Αριστοτέλης συνδέθηκε στην Αθήνα με τη Σταγειρίτισσα Ερπυλλίδα, από την οποία απέκτησε ένα γιο, το Νικόμαχο. Το 342 π. Χ. αναλαμβάνει την διαπαιδαγώγηση του Αλεξάνδρου για έξη χρόνια και όταν ο Αλέξανδρος αποκατέστησε την την ενότητα της νότιας Ελλάδας πήγε στην Αθήνα το 336 π.Χ. και έκανε την Περιπατική σχολή στα πρότυπα της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Πέθανε στη Χαλκίδα το 322 π.Χ.»

Ο Αριστοτέλης είναι δημιουργός της Λογικής, γι αυτό και ονομάζετε «ο πατέρας της Λογικής» Είναι ο πραγματικός θεμελιωτής της τυπικής λογικής που συλλαμβάνει την ορθότητα που ενυπάρχει στη λογική κανονικότητα. Η Συλλογιστική, δηλαδή η διδασκαλία των συλλογισμών υπήρξε και αποτελεί το βασικό στοιχείο των φιλοσοφικών εννοιών για τον Αριστοτέλη. Ακόμα εξετάζει με τέλεια προσοχή τις βασικές έννοιες: Πρόταση, Απόδειξη, Έννοια, Αναλυτική και άλλες.

Διαχωρίζει την Αναλυτική και διακρίνει ανάμεσα στην πρώτη και δεύτερη αναλυτική. ‘Έτσι από δύο κρίσεις που ανακοινώνονται μέσω μιας κοινής έννοιας έχουμε το τελικό συμπέρασμα.

 

Συνεχίζετε….

 

Βιβλιογραφία:

Werner, Charles. Die Philosophie der Griechen. 1966.

Brun Jean. Ο Στωικισμός, Αθήνα 1964.

Farrington B. Greek Science 1949 London 1949

Vlastos Gregorios. American Journal of Fhilosophy. 1955.

ZellerNestle. Ιστορία της Ελληνικής φιλοσοφίας, Αθήνα 1980.

 

 

                                                                                               

 

                                                                                                         ARISTOTLE  

    

Aristotle is the last philosopher of classical Greek philosophy.
He was a student of Plato and teacher of Alexander III (the Great). In the era was considered the most learned from the philosophers who dealt with the metaphysical problems which employed classical philosophy. Aristotle think that was representative of the investigator and scientist observed, studied and analyzed systematically the evolution of nature, animals, man, sky and stars.
He had the scientific tendency to consider probing the gradual evolution of the secular mainstream. In philosophical terms, and with great accuracy the recorded knowledge of developing his philosophical theories. In writings on Logic, Physics and Metaphysics review in detail the theories of earlier philosophers and submit to a kind of critical research. Thus Aristotle delivered downstream (to metaklasikous philosophers), reliable sources of classical philosophy.
About the life of:

«Aristotle was born in 384 BC in ancient Stagira of Halkidiki (current name of the region LIOTOPI, half a kilometer south of the Olympics). His father Nicomachus was a doctor of the King of Macedonia Amyntas III, whom his father Philip.
Aristotle prematurely orphaned by parents and took custody of his friend’s father Consul. The Consul, which Aristotle saw as his own child, sent him to Athens at the age of 17 years (367 BC) to become a student of Plato. Indeed Aristotle studied at Plato’s Academy for 20 years (from 367 to 347) until the year is, that his teacher died. In the environment of the Academy leaves me speechless and yet all the same teacher, the intelligence and diligence of. Plato called him "mind of the thesis" and the building of "home-reader".
When in 347 BC Plato died, it emerged on succeeding at the school. Prevalent in the office were the three best students of Plato, Aristotle, and Xenocrates Spefsippos. Aristotle then with the Xenokratis left Athens and settled in Assos, a city of Asia Minor coast, opposite Lesbos. Ace In Aristotle taught three years and together with his friends managed that it could not Plato. Were strongly associated with Hermias and influenced so much that the tyranny of making praoteri and fairer. The end of the tyrant, however, was tragic. As provided for the campaign of the Macedonians in Asia, allied with Philip. That is arrested by the Persians and killed him with a cross martyr death.
In 345 BC Aristotle, passed across the island of Lesbos and moved to Mytilene, where he lived and taught until in 342 BC Meanwhile he had married his niece and stepdaughter of Hermias the Pythiada, with whom he had a daughter, named her mother. After the death of his wife Aristotle in Athens connected with Stageiritissa Erpyllida, with whom he had a son, Nicomachus. In 342 BC took the education of Alexander for six years and when Alexander restored the unity of southern Greece went to Athens in 336 BC Peripatiki and made the school the standards of the Academy of Plato.
He died in Chalkis in 322 BC »

 Aristotle is the author of Reason, so called «the father of Reason» is the real founder of formal logic that captures the correctness of the logic inherent regularity. The reasoning, ie the teaching of thought was and is the key element of philosophical concepts to Aristotle. Even with perfect attention to examining the basic concepts: Motion, Proof, Concept, Analytical and others.
Advanced separates and distinguishes between first and second analysis. ‘So two crises that are advertised through a common notion we have the final determination.

 

Continue ….

Bibliography:

 

Werner, Charles. Die Philosophie der Griechen. 1966.

Brun Jean. The stoicism, Athens 1964.

Farrington B. Greek Science 1949 London 1949

Vlastos Gregorios. American Journal of Fhilosophy. 1955.

ZellerNestle. History of Greek Philosophy, Αthens 1980.

 

By Annyra