Κύκλοι ανοίγονται….κύκλοι κλίνονται στη ζωή του καθενός μας….

Κάπως έτσι ορίζει η μοίρα που μας συντροφεύει στην ανθρώπινη διαδρομή.

Από την περασμένη Δευτέρα, σε διαβάζω για να καταλάβω πόσο σε έχει κουράσει ο χώρος αλλά και εμείς…. Είναι αλήθεια καλέ μου φίλε, ότι, τελικό συμπέρασμα δεν έβγαλα.

Μα, τα σχόλια από τις φίλες και τους φίλους του δικτύου σου με έχουν “ταρακουνήσει” για τα καλά!!!

Δεν μπορώ να γνωρίζω τις υποχρεώσεις σου, δεν μπορώ να ξέρω τα θέλω σου, όμως εκείνο που γνωρίζω είναι: Ότι είσαι μια ξεχωριστή, θετική προσωπικότητα στο χώρο που η ευγένεια του πνεύματός σου και η αγάπη σου για τον χώρο έχουν κάνει θαύματα!!!

Μην ακούσεις τα δικά μου θέλω.

Μην νοιαστείς για τα τρία χρόνια που πρόσφερες τεράστιες υπηρεσίες στους αδαής (σαν κι εμένα) για να πλεύσουν με σωστούς κανόνες στο χώρο.

Μην βάλεις κανένα συναίσθημα μπροστά.

Άνοιξε την καινούργια πόρτα και βγες…..Προσωπικά αυτό θα έκανα!!!

Είναι αλήθεια πως θα χάσω ένα πνευματικό φίλο, θα χάσω τον μοναδικό άνθρωπο εδώ μέσα που του έδειχνα τυφλή εμπιστοσύνη, που έτρεφα μεγάλη πίστη βλέποντας και μελετώντας το σπουδαίο έργο του στο χώρο των spaces!!!

Δεν θέλω να σε σταματήσω, ακολούθα τις προσταγές των δικών σου αναγκών.

Ότι κι αν κάνεις να είσαι πάντα δυνατός, φωτεινός, χαρούμενος, δημιουργικός, ευτυχισμένος. Να έχεις πάντα την ευλογία του Θεού.

Είμαι ειλικρινά τυχερή που σε γνώρισα και ανταλλάξαμε κάποιες σκέψεις.

Σε ευχαριστώ για όλα φίλε Κύριε Yannidaki.

Άννα