Φυγή

  

                                                                     Τα έχουν πει αιώνες πριν

                                                                     κι ο πόνος της φυγής δεν έγιανε.

                                                                     Πώς να σου πω μείνε;

                                                                     Δεν ήσουν δεν ήμουν χτες

                                                                     και να, διαβάζω το δικό μας βιβλίο σήμερα

                                                                     που ετοιμάζεσαι για την φυγή.

                                                                     Φωτιά θα ρίξω, τα χρόνια μαζί σου

                                                                     με στάχτες να ντύσω.

                                                                     Δε κλαίω, παιδί έπαψα προ πολλού να είμαι,

                                                                     τα νύχια χώνω στο πρόσωπο

                                                                     αίμα δεν στάζει,

                                                                     πάγος ότι το έκανε να κυλά,

                                                                     κουτρουβαλιάζεται στα πόδια μου.

                                                                     Αντίο, σ’ ευχαριστώ για όσα

                                                                     μοιράστηκες, για όσα παίρνεις.

                                                                     Ελπίζω, χωρίς σου, να …

  

                                                                                                              Άννα