Απόσπασμα. Αριστοτέλης <<Ηθικά Νικομάχεια>>.

Ο μεγαλόψυχος άνθρωπος και τα χαρακτηριστικά του.

                                                                                             

  

Φαίνεται λοιπόν ότι η μεγαλοψυχία είναι σαν ένα κόσμημα που στολίζει όλες τις αρετές, γιατί τις κάνει μεγαλύτερες κι αυτή δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς εκείνες. Γι αυτό είναι πολύ δύσκολο να είναι κανείς αληθινά μεγαλόψυχος, γιατί αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει χωρίς καλοκαγαθία. Η μεγαλοψυχία αναφέρεται κυρίως στις τιμές και στη στέρηση των τιμών. Για τις μεγάλες κι αυτές που αποδίδονται σ’ αυτόν από τους σπουδαίους θα χαρεί με μέτρο, διότι του φαίνεται ότι απολαμβάνει ό,τι του ανήκει, ή και λιγότερο. –Γιατί στην τέλεια αρετή δεν είναι αντάξια τιμή. Οπωσδήποτε όμως θα τη δεχτεί, γιατί αυτοί δεν έχουν να του δώσουν τίποτε μεγαλύτερο. Την τιμή που προσφέρεται σ’ αυτόν από τους τυχαίους και για ασήμαντα πράγματα ολωσδιόλου θα την περιφρονήσει -διότι αυτός δεν είναι άξιος για μικρά- Επίσης, δεν θα αδιαφορήσει και για τη στέρηση των τιμών, γιατί αυτή δεν θα συμβεί δίκαια γι αυτόν. Κυρίως, λοιπόν, καθώς είπαμε, η μεγαλοψυχία περιστρέφεται στις τιμές, όχι λιγότερο θα φανεί μεγαλόψυχος μετριοπαθής σχετικά με τον πλούτο και την πολιτική δύναμη και κάθε ευτυχία και ατυχία, ό,τι κι αν του συμβεί, κι ούτε όταν ευτυχεί θα χαρεί υπερβολικά, ούτε όταν δυστυχεί θα είναι υπερβολικά περίλυπος. Γιατί αυτά δεν τα παθαίνει ούτε για την τιμή, η οποία είναι το μέγιστο αγαθό, διότι οι πολιτικές επιρροές και ο πλούτος επιζητούνται εξαιτίας της τιμής. Τουλάχιστον όσοι τα έχουν, επιθυμούν να τιμώνται εξαιτίας αυτών.- Σ’ αυτόν λοιπόν, αφού και η τιμή είναι μικρό πράγμα, είναι επόμενο να είναι και τα άλλα μικρά.